เทคโนโลยีสามารถลดการเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลนับล้านทั่วยุโรปได้อย่างไร

การขาดแคลนแรงงานไม่ได้เพียงพอที่จะกระตุ้นให้เกิดการดำเนินการได้ทันท่วงทีเสมอไป ผู้กำหนดนโยบายสามารถเร่งการขยายขนาดผ่าน 3 เส้นทาง ได้แก่ ทิศทางศูนย์กลางที่แข็งแกร่งขึ้น การจ่ายเงินชดเชยที่สนับสนุน และการแลกเปลี่ยนข้อมูลที่ราบรื่น

1. ทิศทางศูนย์กลางที่แข็งแกร่งยิ่งขึ้น
ตัวอย่างที่ประสบความสำเร็จของการขยายขนาดการติดตามระยะไกลอย่างรวดเร็วมีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน: รูปแบบทิศทางศูนย์กลางบางรูปแบบ ซึ่งไม่จำเป็นต้องมาจากองค์กรจัดส่งระดับชาติแห่งเดียวเหมือนในสหราชอาณาจักร นอกจากนี้ยังอาจเกิดขึ้นผ่านข้อตกลงการดำเนินการระดับชาติ โดยมีบริษัทประกันสุขภาพรายใหญ่บางแห่งทำหน้าที่เป็นผู้ขับขี่ เช่นเดียวกับในเนเธอร์แลนด์ ซึ่งสามารถช่วยบังคับใช้แนวทางที่เป็นมาตรฐานสำหรับแพลตฟอร์มเทคโนโลยีและเส้นทางการดูแลแบบไฮบริด ประสบการณ์กับหอผู้ป่วยเสมือนของอังกฤษชี้ไปในทิศทางเดียวกัน ศูนย์บริการทางการแพทย์ของเนเธอร์แลนด์ Zorg bij jou กำลังทำงานบนเส้นทางการดูแลแบบไฮบริดที่สม่ำเสมอและโปรโตคอลการตรวจสอบเพื่อขยายขนาดได้เร็วขึ้น

วิธีหนึ่งในการเสริมสร้างทิศทางศูนย์กลางในระดับภูมิภาคคือการอนุญาตให้มีโครงสร้างที่คล้ายกับ HMO มากขึ้น โดยที่องค์กรหนึ่งให้ทั้งการประกันภัยและการดูแลในภูมิภาค องค์กรดังกล่าวสามารถควบคุมการขยายขนาดการออกแบบการดูแลและนวัตกรรมได้โดยตรงมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมีแรงจูงใจทางการเงินให้ทำเช่นนั้นด้วย ระบบการดูแลสุขภาพที่มีองค์กรจัดส่งหนึ่งองค์กรต่อภูมิภาคยังสามารถใช้การบังคับทิศทางเพิ่มเติมเพื่อสนับสนุนหรือบังคับใช้การขยายขนาด

2. เงินชดเชยสนับสนุน
การตรวจสอบระยะไกลต้องใช้งบประมาณที่สูงขึ้นชั่วคราวในการปรับเปลี่ยนด้านไอทีและแพลตฟอร์มดิจิทัล และอาจต้องลงทุนในอุปกรณ์ตรวจสอบหรือวัดผล การเปลี่ยนแปลงขั้นตอนการทำงานและการฝึกอบรมหรือการสรรหาพนักงานยังต้องการเงินทุนเพิ่มเติมอีกด้วย นี่เป็นอุปสรรคสูง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากอัตรากำไรของโรงพยาบาลในยุโรปโดยทั่วไปมีจำกัด โดยเฉพาะในสถาบันที่ไม่แสวงหาผลกำไรและสถาบันสาธารณะ การเบรกอีกประการหนึ่งคือความเสี่ยงที่รายได้จากการดูแลจะลดลง หากการติดตามผลระยะไกลไม่ได้รับการชดเชย และการไปโรงพยาบาลที่น้อยลงจะไม่ได้รับการชดเชย สิ่งนี้สำคัญน้อยกว่าภายใต้สัญญาคงที่กับบริษัทประกันภัย และในกรณีที่รายการรอยาว เนื่องจากความจุที่ว่างแล้วจะนำไปใช้ได้อย่างรวดเร็ว

หากผู้กำหนดนโยบาย องค์กรจัดส่ง หรือบริษัทประกันสุขภาพต้องการขยายการตรวจสอบระยะไกล พวกเขาจำเป็นต้องจัดการกับสิ่งจูงใจเชิงลบเหล่านี้ในการจ่ายเงินชดเชย สิ่งนี้ยังเกิดขึ้นน้อยเกินไป เงินทุนมีจำกัดและการชำระเงินคืนก็กระจัดกระจาย ผู้ให้บริการแต่ละรายมีงบประมาณของตนเอง บางครั้งอยู่ภายใต้กฎหมายการดูแลสุขภาพที่แตกต่างกัน สิ่งนี้ขัดขวางความร่วมมือและสามารถสร้างแรงจูงใจที่เลวร้ายได้ การคืนเงินสำหรับการตรวจสอบระยะไกลไม่ได้ครอบคลุมค่าใช้จ่ายทั้งหมดเสมอไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งในระยะเริ่มต้นซึ่งต้นทุนต่อคนไข้ค่อนข้างสูง

3. การแลกเปลี่ยนข้อมูลที่ราบรื่น
การแลกเปลี่ยนข้อมูลผู้ป่วยอย่างรวดเร็วระหว่างระบบไอที แอปพลิเคชัน และผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพ รองรับการขยายขนาดของการตรวจสอบระยะไกล เนื่องจากผู้ป่วยมักจะพบผู้ให้บริการหลายรายและใช้อุปกรณ์และแอปที่แตกต่างกัน ความร่วมมือระหว่างโรงพยาบาล GP และตัวอย่างเช่น ผู้ให้บริการดูแลผู้สูงอายุจึงจำเป็นต้องประสานงานการดูแลและติดตามอย่างเหมาะสม มุมมองล่าสุดและครบถ้วนเกี่ยวกับสถานการณ์ทางการแพทย์และการใช้ยาของบุคคลนั้นมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการตัดสินใจที่ถูกต้องและตีความข้อมูลการติดตามอย่างถูกต้อง

จำเป็นต้องมีข้อตกลงระดับชาติที่ชัดเจนเพื่อให้งานนี้สำเร็จ ข้อมูลทางการแพทย์ควรได้รับการบันทึกอย่างสม่ำเสมอที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ และเผยแพร่ผ่านแพลตฟอร์มระดับประเทศเดียว หรือแพลตฟอร์มระดับภูมิภาคที่ทำงานร่วมกันได้เพียงไม่กี่แพลตฟอร์ม ที่ให้มุมมองผู้ป่วยโดยสมบูรณ์ เบลเยียม เอสโตเนีย และเดนมาร์กมีโครงสร้างพื้นฐานด้านข้อมูลที่ทันสมัยที่สุด แต่ประเทศในสหภาพยุโรปอื่นๆ จำนวนมากยังคงล่าช้า ไอร์แลนด์และเนเธอร์แลนด์ ยังคงมีประเด็นที่ต้องพิจารณาอีกมาก ดังที่แสดงโดยตัวเลขของ OECD และการศึกษาที่ได้รับมอบหมายจากคณะกรรมาธิการยุโรป ภายใต้การนำกฎระเบียบ EHDS ไปใช้เป็นระยะ พลเมืองสหภาพยุโรปควรสามารถควบคุมบันทึกสุขภาพดิจิทัลของตนได้ภายในปี 2574 เป็นอย่างช้าที่สุด และสามารถแบ่งปันข้อมูลกับผู้ให้บริการด้านการดูแลสุขภาพทั้งภายในและภายนอกประเทศของตนได้อย่างราบรื่น

อ่านรายงานฉบับขยายในภาษาดัตช์ได้ที่นี่