spot_img
หน้าแรกFEDOpening remarks by Chairman Warsh at the Federal Reserve’s Productivity and Jobs...

Opening remarks by Chairman Warsh at the Federal Reserve’s Productivity and Jobs Task Force Conference


แมรี่ ขอบคุณและยินดีต้อนรับ

ฉันรู้สึกขอบคุณแมรี่และเพื่อนร่วมงานของเธอที่ช่วยจัดงานสังสรรค์นี้ นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เยี่ยมชมธนาคารกลางในฐานะประธาน ฉันจะไม่เรียกมันว่าการตรวจสอบอย่างรวดเร็ว แต่ฉันก็ประทับใจอย่างแน่นอน ทุกสิ่งที่ฉันเห็นสะท้อนถึงความคาดหวังที่สูงส่งและจิตวิญญาณแห่งการตั้งคำถามและการมองไปข้างหน้าที่เราต้องการในระบบธนาคารกลางสหรัฐ

เป็นเรื่องดีที่มีเพื่อนร่วมงานของ Fed จากทั่วประเทศอยู่ด้วย ธนาคารกลางเป็นกีฬาประเภททีม และฉันดีใจที่คุณมาที่นี่ การประชุมครั้งนี้เป็นการแสดงออกถึงพันธกิจที่เราทุกคนรับใช้: หนึ่งเฟด เหมาะสำหรับวัตถุประสงค์ มุ่งเน้นไปที่อนาคต

ฉันยังอยากจะขอบคุณ Marc, Chad และ Asha ที่เป็นผู้นำคณะทำงานเฉพาะกิจด้านการผลิตและงานของเรา คุณกำลังให้ทรัพยากรที่หายากที่สุด ทั้งเวลาและความมุ่งมั่นของคุณ เป็นบริการสำหรับ Fed และประเทศชาติของเรา และฉันรู้สึกขอบคุณ

คณะทำงานเฉพาะกิจนี้เป็นหนึ่งในห้าคณะที่ฉันประชุมในฐานะประธาน กลุ่มเหล่านี้เป็นช่องทางในการขยายความคิดของเรา . . ของการเชิญชวนให้เกิดการอภิปรายที่เข้มข้นซึ่งจะพาเราไปไกลกว่าจุดข้อมูลที่เกิดขึ้นเพียงชั่วครู่หรือการเคลื่อนไหวของตลาดในแต่ละวัน กองกำลังของเราเป็นการลงทุนทางปัญญาเพื่อเตรียมเราให้ดียิ่งขึ้นสำหรับการรวมนโยบายครั้งต่อไปและนอกเหนือจากนี้

คุณลักษณะทั่วไปของอาชา มาร์ค และแชด ซึ่งเป็นเหตุผลที่ฉันขอให้พวกเขาเป็นผู้นำ ไม่ใช่แค่ความเข้าใจและประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมเท่านั้น มันคือความกล้าหาญในสนามรบของพวกเขาในโลกแห่งความคิด . . สติปัญญาและความเต็มใจที่จะคิดหนักเกี่ยวกับสิ่งที่อาจเกิดขึ้นต่อไป ในทางกลับกัน พวกเขาขอให้ฉันเปิดการอภิปรายของคณะทำงานเฉพาะกิจกับผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในวงกว้าง และนั่นคือจุดประสงค์ของการประชุมครั้งนี้

สำหรับฉัน ฉันรู้สึกมีพลังอยู่เสมอที่ได้อยู่ในส่วนนี้ของแคลิฟอร์เนีย ฉันมาที่นี่เมื่อปี 1988 ในฐานะนักศึกษาระดับปริญญาตรีของมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด ฉันจำได้ว่านั่งอยู่ในห้องสมุดสีเขียวในช่วงพักวันขอบคุณพระเจ้าในช่วงปีแรกของฉัน อ่านหนังสือและต่อสู้กับผลงานดีๆ จากหลักการที่ฉันแทบไม่รู้ว่ามีอยู่จริง เป็นการเริ่มต้นเข้าสู่โลกแห่งความคิด มันเป็นช่วงเวลาพิเศษที่ได้อยู่ใน Bay Area—ทั้งที่รุ่งเรืองหรือล่มสลาย ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่เงียบกว่าระหว่างเทคโนโลยีที่พุ่งสูงขึ้น และวันนี้ เช่นเดียวกับฉันในตอนนั้น ฉันกระตือรือร้นที่จะรับฟังและเรียนรู้จากผู้คนผู้ยิ่งใหญ่และผู้มีความคิดชั้นยอดที่อยู่รอบตัวฉัน

ยุคปัจจุบันอาจเป็นช่วงที่มีการเปลี่ยนแปลงมากที่สุดในช่วงวัยผู้ใหญ่ของฉัน โดยมีการมาถึงของเทคโนโลยีอเนกประสงค์ที่เรียกว่า “ซูเปอร์อินเทลลิเจนซ์” SI เป็นพลังใหม่ในชีวิตทางเศรษฐกิจและสังคม มันต้องการความสนใจจากเราเป็นพิเศษ

แม้กระทั่งไม่กี่ปีที่ผ่านมา ความคิดที่ว่าเราสามารถมีในกระเป๋าของเรา การเข้าถึงความฉลาดระดับอัจฉริยะในเกือบทุกเรื่องได้ทันทีนั้นดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่เข้าใจยาก ทุกวันนี้ ด้วยความก้าวหน้าของ SI มันจึงเกิดขึ้น ต้นทุนส่วนเพิ่มของการตอบสนองความอยากรู้อยากเห็นอันไร้ขีดจำกัด—สำหรับคำถามทั้งเล็กและใหญ่—กำลังลดลงอย่างรวดเร็ว และอาจมีแนวโน้มไปสู่ศูนย์ด้วยซ้ำ

ตามประเพณีของทฤษฎีการเติบโตจากภายนอกในทางเศรษฐศาสตร์ แนวคิดคือทรัพยากรที่ดีที่สุด หากมาตรฐานการครองชีพต้องก้าวหน้า เงื่อนไขต่างๆ จะต้องเอื้ออำนวยต่อการสร้างแนวคิดใหม่ๆ จึงไม่น่าแปลกใจเลยที่สหรัฐฯ จะเป็นผู้นำ สังคมที่นำความคิดที่ดีที่สุดออกมามักจะเจริญรุ่งเรืองมากที่สุด ผลกระทบต่อนโยบายเศรษฐกิจแทบจะไม่สามารถกล่าวเกินจริงได้

แม้ว่าแนวคิดอาจมีค่าใช้จ่ายสูงในการค้นพบ แต่ก็ใช้งานได้ฟรี และเนื่องจากแนวคิดนั้นไม่มีคู่แข่ง กล่าวคือ การใช้งานของบุคคลหนึ่งไม่ได้ทำให้ของผู้อื่นลดน้อยลง มูลค่าของไอเดียจึงเพิ่มขึ้นตามจำนวนผู้ใช้แนวคิดนั้น พอล โรเมอร์ ผู้ได้รับรางวัลโนเบล และคนอื่นๆ ได้แสดงให้เห็นว่า การเพิ่มความคิดและปัจจัยอื่นๆ ที่สำคัญอื่นๆ เป็นสองเท่าสามารถให้ผลลัพธ์มากกว่าสองเท่า ซึ่งช่วยให้ผลตอบแทนต่อขนาดเพิ่มมากขึ้น1

ถึงกระนั้นก็ตาม ในสหรัฐอเมริกาในช่วงหลายทศวรรษที่ผ่านมา แนวคิดที่ก้าวล้ำนั้นหาได้ยากยิ่งขึ้น ตามการประมาณการ ความพยายามในการวิจัยเพิ่มขึ้นมากกว่า 20 เท่านับตั้งแต่ช่วงทศวรรษที่ 1930 อย่างไรก็ตาม ดังที่ Nick Bloom, Chad Jones และผู้เขียนร่วมได้ชี้ให้เห็นว่า “ประสิทธิภาพการวิจัยลดลงในปริมาณที่มากขึ้น”2 ผลลัพธ์: การเติบโตของผลผลิตมีความผันผวน และในไตรมาสที่ผ่านมาก็มีความแข็งแกร่งพอสมควร แต่มันก็ยังไม่แตกออกอย่างชัดเจนและมีโครงสร้างกลับหัว

ฉันควรสังเกตว่าการเติบโตในระยะยาวยังเป็นหน้าที่ของอัตราการเพิ่มขึ้นของจำนวนคนที่สร้างสรรค์แนวคิดใหม่และทำให้พวกเขาเคลื่อนไหว มุมมองทั่วไปถือว่าเมื่อการเติบโตของประชากรช้าลง อาจมีแนวคิดใหม่ๆ น้อยลงในการขับเคลื่อนความเจริญรุ่งเรือง3 ความท้าทายที่เพิ่มขึ้นในการสร้างแนวคิดที่ก้าวล้ำ บวกกับการเติบโตของประชากรที่ช้าลง ช่วยอธิบายได้ว่าทำไมคนจำนวนมากในวิชาชีพเศรษฐศาสตร์ในสภาพแวดล้อมหลังวิกฤติจึงกลับไปสู่แนวคิดเรื่องความซบเซาทางโลก

ความฉลาดขั้นสูงทำให้ภาพนี้เปลี่ยนไปอย่างมากหรือไม่? มีข้อบ่งชี้บางประการอย่างแน่นอน

SI อาจจะแตกต่างจากเทคโนโลยีเอนกประสงค์ในอดีตบ้าง เช่น เครื่องยนต์สันดาปภายในหรือไฟฟ้า สิ่งประดิษฐ์เหล่านั้นสร้างขึ้นจากนวัตกรรมที่ตามมามานานหลายทศวรรษ แต่ไม่ได้ทำให้การสร้างสรรค์แนวคิดเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติ สิ่งที่ทำให้ SI แตกต่างเนื่องจากอิทธิพลทางเศรษฐกิจก็คือ มันสามารถอัดฉีดพลังความคิดได้มากขึ้น ดูเหมือนว่าจะเปลี่ยนวิธีการและความรวดเร็วของนวัตกรรม หากการสร้างแนวคิดกว้างขึ้น การเติบโตสามารถยั่งยืนได้ในระดับที่สูงกว่าค่าเฉลี่ยในระยะยาวอย่างมาก4

อย่างไรก็ตาม ทั้งหมดนี้ไม่ควรมองข้ามมนุษย์ ไม่มีการแทนที่จิตใจและมือของชายและหญิง เครื่องจักรที่สามารถรวบรวมหรือเกินกว่าความรู้ของมนุษย์ยังคงเป็นเครื่องจักร สิ่งเหล่านี้ไม่ได้เข้ามาแทนที่วิจารณญาณ ศีลธรรม หรือความรับผิดชอบของมนุษย์ มนุษย์คือผู้ออกแบบและผู้สร้าง และมนุษย์ต้องเป็นผู้ตัดสินใจ

สำหรับประเทศเราในยุคนี้ลองพิจารณาว่าอยู่ในสายแค่ไหน ฉันจำบ็อบ มันเดลล์ ผู้ได้รับรางวัลโนเบลอีกคนได้ เคยกล่าวไว้เมื่อหลายปีก่อนว่าข้อเท็จจริงที่สำคัญที่สุดของศตวรรษที่ 20 คือการผงาดขึ้นของสหรัฐอเมริกาในฐานะมหาอำนาจ5 สำหรับเราในทุกวันนี้ นั่นเป็นมากกว่าข้อเท็จจริงของประวัติศาสตร์ แต่เป็นหน้าที่ที่ต้องรักษาไว้ ดังนั้นเราจึงต้องถามว่า คุณสามารถเป็นมหาอำนาจที่ไม่มีสติปัญญาขั้นสูงได้หรือไม่?

ฉันและเพื่อนร่วมงานของ Fed ไม่ได้อยู่ในการประชุมครั้งนี้ เนื่องจากนักอนาคตนิยมต้องคาดเดาเกี่ยวกับเทคโนโลยีเทิร์นใหม่แต่ละครั้งที่อาจเกิดขึ้น และเราไม่ได้มาที่นี่เพื่อทำนายอย่างแน่นอน เราไม่รู้อนาคตและไม่ควรเสแสร้งเป็นอย่างอื่น

งานของเราคือเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป นั่นหมายถึงการวางแผนฉุกเฉิน ซึ่งจะมีความสำคัญมากขึ้นเมื่อโลกเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเช่นนี้เท่านั้น เป้าหมายของเราในวันนี้คือเป้าหมายที่เรียบง่าย นั่นคือ การถามคำถามที่ถูกต้อง

ในฐานะผู้กำหนดนโยบาย เราต้องคำนึงว่าโอกาสดีๆ มักจะมาโดยปราศจากความเสี่ยง และความเสี่ยงในกรณีนี้ หากมองข้าม อาจก่อให้เกิดความยุ่งยากและมีค่าใช้จ่ายทางเศรษฐกิจสูง SI ให้อำนาจแก่ทุกคน รวมถึงผู้ไม่ประสงค์ดี ดังนั้นเราจึงคิดถึงโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญและช่องโหว่ที่อาจเกิดขึ้นโดยเฉพาะ

และแน่นอนว่าผมนึกถึงนโยบายเศรษฐกิจในยุคเอสไอ ที่ Fed บทบาทของเราในทั้งหมดนี้ไม่ใช่ทั้งการสนับสนุนหรือการต่อต้าน ความรับผิดชอบของเราคือการรับรู้ว่าการนำเทคโนโลยีนี้ไปใช้อย่างกว้างขวางจะมีผลกระทบอย่างมีนัยสำคัญต่อเศรษฐกิจ โดยมีผลกระทบที่สำคัญต่อนโยบายการเงินในอนาคต

คำถามสำคัญเกี่ยวกับขนาด ขอบเขต และเวลา เทคโนโลยีใหม่นี้จะช่วยเพิ่มความสามารถในการผลิตโดยรวมหรือไม่ การทำให้ความรู้เฉพาะทางเป็นประชาธิปไตยจะยกระดับมาตรฐานการครองชีพอย่างมีนัยสำคัญหรือไม่? กระแสน้ำจะเริ่มขึ้นเมื่อใด และจะค่อยๆ ลดลงเมื่อใด? มันจะเกิดขึ้นเร็วและเร็วกว่าในประเทศอื่นหรือไม่? ฝ่ายตรงข้ามจะแข่งขันกันเพื่อใช้ SI โดยตั้งใจทำร้ายเศรษฐกิจของเราหรือไม่?

คำตอบจะมีความสำคัญอย่างมาก—และนั่นคือเหตุผลว่าทำไมเราจึงคิดถึงคำตอบเหล่านี้อย่างจริงจังและจริงจัง ฉันคาดหวังความชัดเจนมากขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป

ถึงกระนั้น ก็คุ้มค่าที่จะพิจารณาช่วงของผลลัพธ์ทางเศรษฐกิจที่เราจะได้เห็นในอีกหลายปีข้างหน้า ขึ้นอยู่กับความก้าวหน้าของ SI เจ้าหน้าที่ของคณะกรรมการได้เริ่มประเมินเหตุการณ์ฉุกเฉินต่างๆ โดยใช้กรอบงานตามแบบจำลองที่มีสไตล์เพื่อสร้างสถานการณ์

สิ่งเหล่านี้เป็นเพียงสถานการณ์จำลอง ไม่ใช่การคาดการณ์ ยิ่งไปกว่านั้น ยังสามารถดึงผลลัพธ์อื่นๆ มากมาย ซึ่งอาจรวมถึงผลลัพธ์ที่พิสูจน์ได้ว่าแม่นยำที่สุดด้วย พิจารณาว่าสิ่งเหล่านี้เป็นจุดเริ่มต้นสำหรับการสนทนาที่มีประโยชน์มากที่เราได้จัดทำขึ้นในวันนี้

ในด้านหนึ่ง SI นำไปสู่การเพิ่มผลผลิตและผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจที่แบ่งปันกันอย่างกว้างขวางระหว่างแรงงานและเจ้าของทุน ในกรณีดังกล่าว การเติบโตของ GDP ที่แท้จริงจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องเหนือค่าเฉลี่ยระยะยาว และสหรัฐฯ ก็เกือบจะมีการจ้างงานเต็มจำนวน

อย่างไรก็ตาม ผลลัพธ์อื่นๆ อาจมีผลบวกน้อยกว่า การขยายตัวที่ขับเคลื่อนด้วย SI อาจนำมาซึ่งการหยุดชะงักของตลาดแรงงานอย่างมาก เนื่องจากงานบางงานถูกแทนที่ด้วยเทคโนโลยี แทนที่จะได้รับการเสริมกำลัง การเติบโตของ GDP จะยังคงสูงกว่าค่าเฉลี่ยระยะยาว แต่ระบบอัตโนมัติที่แพร่หลาย บวกกับความขัดแย้งของตลาดแรงงาน สามารถผลักดันอัตราการว่างงานให้สูงกว่าระดับที่สอดคล้องกับการจ้างงานเต็มรูปแบบ

หรือ SI อาจทำให้ผิดหวังได้ หลังจากการลงทุนอย่างมีนัยสำคัญและการเพิ่มขึ้นของตลาดหุ้น ผลตอบแทนที่คาดหวังอาจลดลงและการประเมินมูลค่าหุ้นอาจลดลง ซึ่งนำไปสู่การชะลอตัวทางเศรษฐกิจและการว่างงานที่เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด เมื่อเวลาผ่านไป เศรษฐกิจจะฟื้นตัว แต่ไม่มีผลผลิตเพิ่มขึ้น

ฉันเน้นย้ำว่าถึงแม้ฉันไม่ได้มาที่นี่เพื่อเสนอคำทำนาย แต่ฉันก็ไม่ได้เป็นกลางเกี่ยวกับการเป็นผู้นำของอเมริกาในช่วงเวลาที่เต็มไปด้วยทั้งความท้าทายและความเป็นไปได้

เมื่อเร็วๆ นี้ ฉันนึกย้อนกลับไปถึงสมัยของฉันที่สถาบัน Hoover และการทำงานร่วมกันกับที่ปรึกษาและเพื่อนร่วมงานที่ดีของฉัน John Cogan ตามที่เราเขียนไว้เมื่อหลายปีก่อน: “หากเราเผชิญกับความท้าทายที่อยู่ตรงหน้า อเมริกาจะมีอนาคตที่สดใสด้วยการเติบโตทางเศรษฐกิจที่แข็งแกร่งและยั่งยืน โอกาสทางเศรษฐกิจที่อุดมสมบูรณ์ ชุมชนที่มีชีวิตชีวาและปลอดภัย และสภาพแวดล้อมที่ดีต่อสุขภาพ คนรุ่นต่อ ๆ ไปจะได้รับสืบทอดเศรษฐกิจที่มีพลวัตซึ่งสามารถส่งมอบความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีที่จะยืดอายุขัยและส่งเสริมความเจริญรุ่งเรืองของมนุษย์”6

นั่นคือเป้าหมาย ซึ่งเป็นสถานการณ์ขั้นสูงสุด ที่เราทุกคนที่นี่หวังว่าจะได้เห็น ถือเป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้เป็นผู้กำหนดนโยบายในช่วงเวลาที่เกิดผลที่ตามมา และเป็นสัญญาณที่ให้กำลังใจในการได้อยู่ร่วมกับชายและหญิงที่จริงจังและมีความสามารถจำนวนมาก

ขอบคุณทุกท่านมากครับ.


1. ดู Paul M. Romer (1990), “การเปลี่ยนแปลงทางเทคโนโลยีภายนอก” วารสารเศรษฐศาสตร์การเมือง ฉบับที่ 98 (ตุลาคม), หน้า S71–102. กลับไปที่ข้อความ

2. ดูหน้า 1110 ใน Nicholas Bloom, Charles I. Jones, John Van Reenen และ Michael Webb (2020), “Are Ideas Getting Harder to Find?” รีวิวเศรษฐกิจอเมริกัน, ฉบับที่ 110 (เมษายน) หน้า 1104–44 กลับไปที่ข้อความ

3. ดู Charles I. Jones (2022), “จุดสิ้นสุดของการเติบโตทางเศรษฐกิจ? ผลที่ตามมาโดยไม่ได้ตั้งใจของประชากรที่ลดลง” รีวิวเศรษฐกิจอเมริกัน, ฉบับที่ 112 (พฤศจิกายน), หน้า 3489–527. กลับไปที่ข้อความ

4. ดู Philippe Aghion, Benjamin F. Jones และ Charles I. Jones (2019), “ปัญญาประดิษฐ์และการเติบโตทางเศรษฐกิจ,” ใน Ajay Agrawal, Joshua Gans และ Avi Goldfarb, eds., เศรษฐศาสตร์ปัญญาประดิษฐ์: วาระการประชุม (ชิคาโก: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยชิคาโก, พฤษภาคม), หน้า 237–82 กลับไปที่ข้อความ

5. ดูหน้า 339 ใน Robert A. Mundell (2000), “A Reconsideration of the Twentieth Century” รีวิวเศรษฐกิจอเมริกัน, ฉบับที่ 90 (มิถุนายน), หน้า 327–40. กลับไปที่ข้อความ

6. ดูหน้า 18 ใน John F. Cogan และ Kevin M. Warsh (2022), “การประคองธรรมาภิบาลทางเศรษฐกิจ: การพัฒนากรอบใหม่เพื่อความเจริญรุ่งเรืองของอเมริกา,” เรียงความของสถาบันฮูเวอร์ (สแตนฟอร์ด แคลิฟอร์เนีย: สำนักพิมพ์สถาบันฮูเวอร์ มีนาคม) กลับไปที่ข้อความ



Source link

RELATED ARTICLES
- Advertisment -
Technical Summary Widget Powered by Investing.com

ANALYSIS BY THAIFRX