อัตราเงินเฟ้อที่ต่ำมากของฝรั่งเศสถือเป็นความท้าทายที่สำคัญสำหรับการเงินสาธารณะ

ฉันเชื่อว่าจุดที่อัตราเงินเฟ้อต่ำอาจกลายเป็นปัญหาอย่างแท้จริงนั้นอยู่ที่พลวัตของหนี้สาธารณะ อัตราเงินเฟ้อต่ำหมายถึงการเติบโตเล็กน้อย ตามที่เราคาดไว้ การเติบโตของ GDP ที่แท้จริงจะอยู่ที่ประมาณ 1% ในปี 2569 โดยที่อัตราเงินเฟ้ออยู่ใกล้ 1% เช่นกัน การเติบโตตามที่ระบุแทบจะไม่ถึง 2% (ตัวลดอัตรา GDP นั้นค่อนข้างใกล้เคียงกับอัตราเงินเฟ้อของราคาผู้บริโภค) ในเวลาเดียวกัน ตามการคาดการณ์ล่าสุดของคณะกรรมาธิการยุโรป อัตราดอกเบี้ยโดยนัยของหนี้สาธารณะของฝรั่งเศสจะเพิ่มขึ้นเป็น 2.2% ในปี 2569 และ 2.4% ในปี 2570 ในบริบทนี้การเติบโตที่ระบุไม่เพียงพอที่จะชดเชยภาระดอกเบี้ยอีกต่อไป และแม้ว่าจะไม่มีการขาดดุล อัตราส่วนหนี้สาธารณะต่อ GDP ก็จะเพิ่มขึ้นตามกลไก (เนื่องจากหนี้ต่อ GDP สูงกว่า 100%)

สำหรับฝรั่งเศส ปัญหายิ่งรุนแรงยิ่งขึ้น เนื่องจากการเงินสาธารณะอยู่ในสภาพย่ำแย่อยู่แล้ว งบประมาณปี 2026 วางแผนไว้สำหรับการขาดดุลสาธารณะที่ 5% ของ GDP หลังจาก 5.4% ในปี 2025 ซึ่งจะทำให้หนี้สาธารณะอยู่ที่ 118.2% ของ GDP เทียบกับ 115.9% ในปี 2025 งบประมาณแบบประนีประนอมนี้ไม่ได้แก้ไขความไม่สมดุลทางโครงสร้างใดๆ เนื่องจากการเลือกตั้งประธานาธิบดีในเดือนเมษายน พ.ศ. 2570 ใกล้เข้ามาแล้ว การอภิปรายเรื่องงบประมาณสำหรับปี พ.ศ. 2570 คาดว่าจะมีความละเอียดอ่อนมากยิ่งขึ้น ส่งผลให้การขาดดุลที่ลดลงในระยะยาวไม่น่าเป็นไปได้ในปีต่อ ๆ ไป

ภายใต้เงื่อนไขเหล่านี้ ฝรั่งเศสมีความเสี่ยงที่จะติดอยู่ในระบอบการปกครองที่มีการขาดดุลสูง ในขณะที่อัตราเงินเฟ้อต่ำจะทำให้การเติบโตเล็กน้อยอยู่ในระดับที่ไม่เพียงพอ หากปราศจากภาวะช็อกด้านผลิตภาพเชิงบวกที่สำคัญซึ่งสามารถยกระดับการเติบโตที่แท้จริงได้อย่างยั่งยืน อัตราส่วนหนี้สาธารณะจะยังคงลดลงอย่างรวดเร็ว การเสื่อมสภาพนี้จะเห็นได้ชัดเจนกว่าในประเทศอื่นๆ ในยุโรป เช่น เบลเยียม ซึ่งมีการขาดดุลสูงเช่นกัน แต่อัตราเงินเฟ้อที่มีพลวัตมากขึ้นจะช่วยสนับสนุนการเติบโตเล็กน้อยให้แข็งแกร่งขึ้น

มักกล่าวกันว่าเงินเฟ้อเป็นเพื่อนของลูกหนี้ ในกรณีของฝรั่งเศส จุดอ่อนของมันทำหน้าที่เป็นตัวเร่งให้เกิดช่องโหว่ที่มีอยู่ ดังนั้นความยั่งยืนของการเงินสาธารณะจึงยังคงโดดเด่นในฐานะหนึ่งในความท้าทายทางเศรษฐกิจมหภาคหลักของฝรั่งเศสในปีต่อๆ ไป