วิเคราะห์สถานการณ์เศรษฐกิจกัมพูชาในปี 2026 (พ.ศ. 2569) หลังจากความขัดแย้งและการสู้รบกับประเทศไทยในช่วงปี 2568 พบว่ากัมพูชากำลังเผชิญกับภาวะเศรษฐกิจชะลอตัวอย่างรุนแรง หรือที่นักวิเคราะห์บางคนเรียกว่า “ภาวะดิ่งเหว” ในแง่ของโอกาสการเติบโตที่หายไป
แม้ปัจจุบันจะเริ่มมีการลงนามหยุดยิงและสถานการณ์การปะทะเบาบางลง แต่รอยแผลทางเศรษฐกิจยังคงลึกและส่งผลกระทบต่อเนื่องดังนี้ครับ:
1. การปรับลดคาดการณ์ GDP อย่างมีนัยสำคัญ
เดิมกัมพูชาตั้งเป้าการเติบโตของเศรษฐกิจในปี 2569 ไว้ที่ 6.2% แต่จากรายงานล่าสุดของธนาคารพัฒนาเอเชีย (ADB) และสถาบันวิจัยเศรษฐกิจอื่น ๆ ได้ปรับลดคาดการณ์ลงเหลือเพียง 4.0% – 5.0%
-
สาเหตุ: ความไม่แน่นอนทางการเมือง การหยุดชะงักของห่วงโซ่อุปทานชายแดน และต้นทุนมหาศาลจากปฏิบัติการทางทหารที่ประเมินว่าสูงถึง 450 – 650 ล้านดอลลาร์สหรัฐ
2. รายได้หลักที่หายไป: แรงงานและการท่องเที่ยว
กัมพูชาพึ่งพาไทยในฐานะแหล่งรายได้หลักผ่าน 2 ช่องทางที่สำคัญที่สุด:
-
การส่งเงินกลับ (Remittances): แรงงานกัมพูชาในไทยกว่า 1.2 ล้านคน ต้องหยุดส่งเงินหรืออพยพกลับประเทศในช่วงสู้รบ ทำให้เงินหมุนเวียนในเศรษฐกิจระดับครัวเรือนของกัมพูชาหายไปมหาศาล (ประเมินความเสียหายอย่างน้อย 1,200 ล้านดอลลาร์ต่อปี)
-
ภาคบริการและการท่องเที่ยว: จำนวนนักท่องเที่ยวชาวไทยและต่างชาติที่ใช้ไทยเป็นทางผ่านไปกัมพูชาลดลงอย่างมาก ยอดขายตั๋วเข้าชม “นครวัด” ปรับลดลงกว่า 20% ในช่วงที่สถานการณ์ตึงเครียด
3. การค้าชายแดนและราคาสินค้าในประเทศ
กัมพูชานำเข้านำมัน ยานพาหนะ และสินค้าอุปโภคบริโภคจากไทยเป็นหลัก (คิดเป็น 13.5% ของการนำเข้าทั้งหมด):
-
ราคาสินค้าพุ่งสูง: การปิดด่านชายแดนหลักอย่าง “ปอยเปต” ทำให้สินค้าขาดแคลนและราคาสินค้าในกัมพูชาพุ่งสูงขึ้น
-
ต้นทุนการเกษตร: เกษตรกรในพื้นที่ชายแดนไม่สามารถส่งออกผลผลิตไปยังไทยได้เหมือนเดิม ทำให้รายได้เกษตรกรลดลงและมีปัญหาหนี้สินครัวเรือนพุ่งสูงถึง 45-50% ของรายได้
4. ปัจจัยพยุงเศรษฐกิจที่ยังเหลืออยู่
แม้เศรษฐกิจจะได้รับผลกระทบหนัก แต่กัมพูชายังมีเครื่องยนต์ที่ช่วยไม่ให้เศรษฐกิจล้มละลาย:
-
การลงทุนจากจีน (FDI): จีนยังคงเป็นพันธมิตรหลักที่อัดฉีดงบประมาณเข้าสู่โครงสร้างพื้นฐานและโรงงานอุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่ม
-
การส่งออกไปยังสหรัฐฯ: อุตสาหกรรมเครื่องนุ่งห่มและรองเท้ายังคงขยายตัวได้ดีเนื่องจากได้รับสิทธิประโยชน์ทางภาษี ซึ่งช่วยประคองดุลการค้าของประเทศไว้
บทสรุป
สถานการณ์เศรษฐกิจกัมพูชาในปี 2569 คือ “ความยืดหยุ่นภายใต้ความเปราะบาง” การฟื้นตัวสู่ระดับเดิมทำได้ยากตราบใดที่ความเชื่อมั่นทางการทูตกับไทยยังไม่กลับมาเต็มร้อย และแรงงานยังไม่สามารถกลับไปทำงานในไทยได้ตามปกติ
