คลังสหรัฐสูญเสียการควบคุมที่พวกเขามี

เป็นเรื่องที่ควรเน้นย้ำว่าอัตราผลตอบแทนที่เพิ่มขึ้นอย่างมากในสัปดาห์ที่ผ่านมาไม่ได้มาจากการคาดการณ์อัตราเงินเฟ้อที่สูงขึ้น มันมาจากผลตอบแทนที่แท้จริงที่สูงขึ้น ในความเป็นจริง การพักตัวทั้งหมดที่สูงกว่า 4.5% ในช่วง 10 ปีนั้นมาจากอัตราผลตอบแทนที่แท้จริงที่สูงขึ้น ก่อนหน้านั้น ยังไม่มีการขายสุทธิของคลังอย่างมีนัยสำคัญเลย แต่การคาดการณ์เงินเฟ้อกลับสูงขึ้น และนั่นส่งผลให้อัตราผลตอบแทนของกระทรวงการคลังสูงขึ้น ไม่มีการขายขนาดใหญ่ แค่ปรับราคาใหม่ วันศุกร์หลังสรุปการประชุมสุดยอดสหรัฐฯ/จีนเห็นการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว มีการขายคลังสุทธิที่โดดเด่นในวันนั้น และนั่นก็ดึงผลตอบแทนที่แท้จริงเพิ่มขึ้นด้วย ที่ยังคงเป็นธีมพื้นฐาน

ความจริงที่ว่าผลตอบแทนที่แท้จริงที่สูงกว่าเป็นคุณลักษณะหนึ่งทำให้การเล่าเรื่องที่ให้ผลตอบแทนสูงกว่านั้นให้ความรู้สึกที่น่ากลัวมากขึ้น ส่วนหนึ่งเนื่องจากอัตราผลตอบแทนที่แท้จริงที่สูงกว่ามักจะครอบคลุมถึงการเติบโตที่แท้จริงที่มั่นคง มีลิงก์ไปยังความเจริญทางเทคโนโลยีที่เราเห็นอยู่ในปัจจุบัน ไม่แน่ใจแต่ก็มีอยู่ หมายความว่าการเปิดช่องแคบฮอร์มุซอีกครั้งอาจทำให้เราได้รับผลตอบแทนที่แท้จริงที่สูงขึ้นอยู่ดี ในทางตรงกันข้าม การบรรยายเนื้อหาที่ชะลอตัวในระดับมหภาคอาจทำให้เกิดการเรียกร้องให้มีทางเลือกในผลตอบแทนที่แท้จริง แต่ในมุมมองของเรา นี่เป็นความเสี่ยงมากกว่าหากช่องแคบไม่เปิด ทำให้เกิดอัตราเงินเฟ้อมากขึ้น และเกิดความกังวลในระดับมหภาคอย่างรุนแรงในที่สุด ในแง่นั้น การเปิดช่องแคบอีกครั้งจะจำกัดการคาดการณ์เงินเฟ้อ แต่อาจทำให้อัตราผลตอบแทนที่แท้จริงสูงขึ้น และหากเป็นเช่นนั้น อัตราผลตอบแทนของกระทรวงการคลังก็จะไม่ลดลงต่ำกว่าที่หลายๆ คนคาดการณ์ไว้ในปัจจุบัน

ด้วยเหตุนี้ ข้อตกลงในการเปิดช่องแคบในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้าจึงมีความสามารถในการลดอัตราอายุที่สั้นลงอย่างแน่นอน สิ่งเหล่านี้เป็นการลดราคาที่เพิ่มขึ้นในปัจจุบันซึ่งอาจไม่จำเป็นต้องจัดส่ง อัตราอายุที่นานขึ้นก็จะลดลงเช่นกัน แต่อาจพบว่าตัวเองติดอยู่เล็กน้อยในระดับที่สูงขึ้น อัตราผลตอบแทนที่แท้จริงอาจยังคงอยู่ในระดับสูง และการคาดการณ์อัตราเงินเฟ้ออาจค่อนข้างเหนียวแน่น (แต่ก็ไม่ได้สูงมากนักที่ 2.5% ใน 10 ปี)