สหรัฐฯ และจีนร่วมกันบรรลุข้อตกลงทางการค้าก่อนการประชุมทรัมป์-สี

โดยทั่วไปแล้ว สงครามการค้าคือความขัดแย้งทางเศรษฐกิจระหว่างสองประเทศขึ้นไป เนื่องจากมีลัทธิกีดกันทางการค้าอย่างรุนแรงในฝ่ายหนึ่ง มันหมายถึงการสร้างอุปสรรคทางการค้า เช่น ภาษีซึ่งส่งผลให้เกิดอุปสรรค ต้นทุนการนำเข้าที่สูงขึ้น และด้วยเหตุนี้ค่าครองชีพ

ความขัดแย้งทางเศรษฐกิจระหว่างสหรัฐอเมริกา (US) และจีนเริ่มต้นขึ้นเมื่อต้นปี 2561 เมื่อประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ กำหนดอุปสรรคทางการค้าต่อจีน โดยอ้างว่าแนวทางปฏิบัติทางการค้าที่ไม่เป็นธรรมและการขโมยทรัพย์สินทางปัญญาจากยักษ์ใหญ่แห่งเอเชียรายนี้ จีนดำเนินการตอบโต้โดยกำหนดภาษีสินค้าสหรัฐฯ หลายรายการ เช่น รถยนต์และถั่วเหลือง ความตึงเครียดเพิ่มสูงขึ้นจนกระทั่งทั้งสองประเทศลงนามข้อตกลงการค้าระยะที่ 1 ระหว่างสหรัฐฯ-จีนในเดือนมกราคม พ.ศ. 2563 ข้อตกลงดังกล่าวจำเป็นต้องมีการปฏิรูปโครงสร้างและการเปลี่ยนแปลงอื่น ๆ ต่อระบอบเศรษฐกิจและการค้าของจีน และอ้างว่าจะฟื้นฟูเสถียรภาพและความไว้วางใจระหว่างทั้งสองประเทศ อย่างไรก็ตาม การระบาดใหญ่ของโคโรนาไวรัสได้ดึงความสนใจไปที่ความขัดแย้ง อย่างไรก็ตาม เป็นที่น่าสังเกตว่าประธานาธิบดีโจ ไบเดน ซึ่งเข้ารับตำแหน่งตามหลังทรัมป์ ยังคงเก็บภาษีศุลกากรไว้และยังเพิ่มภาษีเพิ่มเติมอีกด้วย

การกลับมาของโดนัลด์ ทรัมป์ สู่ทำเนียบขาวในฐานะประธานาธิบดีคนที่ 47 ของสหรัฐฯ ได้จุดชนวนให้เกิดความตึงเครียดระลอกใหม่ระหว่างทั้งสองประเทศ ในระหว่างการหาเสียงเลือกตั้งปี 2024 ทรัมป์ให้คำมั่นที่จะกำหนดอัตราภาษี 60% กับจีนเมื่อเขากลับเข้ารับตำแหน่ง ซึ่งเขาเคยทำเมื่อวันที่ 20 มกราคม 2025 เมื่อทรัมป์กลับมา สงครามการค้าระหว่างสหรัฐฯ-จีนก็จะกลับมาดำเนินต่อไปจากจุดเดิม ด้วยนโยบายแบบตีต่อปากที่ส่งผลกระทบต่อภูมิทัศน์เศรษฐกิจโลกท่ามกลางการหยุดชะงักในห่วงโซ่อุปทานทั่วโลก ส่งผลให้การใช้จ่ายลดลง โดยเฉพาะการลงทุน และป้อนเข้าสู่อัตราเงินเฟ้อดัชนีราคาผู้บริโภคโดยตรง