สุนทรพจน์โดยคริสติน ลาการ์ด ประธาน ECB ในงานเลี้ยงอาหารค่ำก่อนพิธีมอบรางวัลชาร์ลมาญที่เมืองอาเคิน ประเทศเยอรมนี
อาเค่น 13 พฤษภาคม 2569
เป็นเรื่องน่ายินดีอย่างยิ่งที่ได้มาอยู่ที่นี่ในอาเค่น – เมืองชาร์ลมาญ – เพื่อเฉลิมฉลอง Mario Draghi เพื่อนรักของเรา
การพูดถึงชาร์ลมาญคือการพูดถึงแนวคิดเรื่องเอกภาพของยุโรปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
นั่นคือการเชื่อมโยงตามธรรมชาติ ชาร์ลมาญเป็นผู้นำเอกพจน์ ผู้มีอาณาเขตครอบคลุมดินแดนที่ปัจจุบันครอบคลุมหลายประเทศในยุโรป
มาริโอเป็นของประเพณีเดียวกันนั้น
หลายปีที่ผ่านมา ฉันโชคดีที่ได้เฝ้าดูเขาอย่างใกล้ชิด ในสถาบันต่างๆ ในสถานการณ์ที่แตกต่างกัน และภายใต้ความกดดันที่น้อยคนนักจะพบเจอ
สิ่งที่ทำให้ฉันทึ่งเสมอคือความเชื่อมั่นเดียวที่เขาได้รับการนำทางอย่างต่อเนื่อง นั่นคือยุโรปจะแข็งแกร่งขึ้นเมื่อสร้างร่วมกันมากกว่าเมื่อถอยกลับเข้าสู่ตัวเอง
แต่มีอีกด้านหนึ่งที่ไม่ค่อยมีใครรู้จักในมรดกของชาร์ลมาญ
มีเพียงไม่กี่คนที่เชื่อมโยงชาร์ลมาญกับการกระจายตัว แต่อาณาจักรที่เขาสร้างขึ้นนั้นอยู่ได้ไม่นานหลังจากเขา สิ่งที่ดูเหมือนจะเป็นช่วงเวลาแห่งความสามัคคีของยุโรป ในแง่ประวัติศาสตร์ กลับกลายเป็นเพียงช่วงเวลานั้นเท่านั้น
ความสำเร็จของชาร์ลมาญขึ้นอยู่กับตัวชาร์ลมาญเองในระดับที่ไม่ธรรมดา แต่สถาบันที่อยู่ข้างใต้นั้นไม่แข็งแกร่งพอที่จะเอาชีวิตรอดจากการที่เขาไม่อยู่
เราสามารถดึงบทเรียนสองบทเรียนจากประวัติศาสตร์นี้
ประการแรกคือความสำคัญของบุคคลที่โดดเด่น มีช่วงเวลาที่ประวัติศาสตร์ไม่เคลื่อนไหวตามคณะกรรมการ นี่เป็นช่วงเวลาที่ความกล้าหาญและความเด็ดเดี่ยวกลายเป็นสิ่งชี้ขาด
แต่บทเรียนที่สองก็คือความเป็นผู้นำนั้นไม่เพียงพอ หน้าที่ของรัฐบุรุษคือการเปลี่ยนช่วงเวลาชี้ขาดให้เป็นสถาบันที่ยั่งยืน
ในชีวิตสาธารณะของชาวยุโรปในปัจจุบันมีเพียงไม่กี่คนที่เข้าใจบทเรียนทั้งสองอย่างลึกซึ้งพอๆ กับมาริโอ
สร้างยุโรป
เขาเข้าใจสิ่งนี้เพราะเขามองย้อนกลับไปที่ยุโรปหลังสงครามและเห็นสิ่งที่กำหนดผู้นำที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของตน
คนรุ่นก่อตั้งรู้ว่าการทำลายล้างของสงครามโลกครั้งที่สองได้ทำลายระเบียบแบบเก่า และตกเป็นหน้าที่ของพวกเขาที่จะต้องสร้างสิ่งที่ดีกว่า มีเพียงไม่กี่คนที่เห็นสิ่งนี้ชัดเจนไปกว่า Jean Monnet และ Robert Schuman
พวกเขาเริ่มต้นด้วยประชาคมถ่านหินและเหล็กกล้าแห่งยุโรป โดยวางอุตสาหกรรมที่ติดอาวุธสงครามของยุโรปไว้ภายใต้การปกครองร่วมกัน ในการทำเช่นนั้น พวกเขาได้สร้างแบบอย่างที่จะกำหนดทุกสิ่งที่ตามมา: รัฐจะรักษาอนาคตของตนเองด้วยการแบ่งปันอำนาจผ่านสถาบันทั่วไป
มันเป็นยุโรปใหม่และมั่นใจมากขึ้นที่หล่อหลอมคนรุ่นของมาริโอ: ยุโรปที่รู้ว่ามันยืนหยัดเพื่ออะไรและภูมิใจในคุณค่าที่พวกเขาเลือกที่จะปกป้อง
Jacques Delors ได้นำประเพณีดังกล่าวไปสู่อีกยุคหนึ่ง
เมื่อเขามาถึงบรัสเซลส์ ยุโรปก็สูญเสียแรงผลักดันไป ตลาดทั่วไปนั้นมีอยู่ในหลักการ แต่ในทางปฏิบัติแล้วก็ยังคงถูกขัดขวางด้วยอุปสรรคและข้อยกเว้นระดับชาติ
Delors เห็นว่ายุโรปต้องการโครงการที่เท่าเทียมกับปัจจุบัน: ตลาดเดียว แต่เขายังเห็นด้วยว่าตรรกะของการบูรณาการจะนำไปสู่จุดใด ยุโรปที่ต้องการผูกตลาดเข้าด้วยกันในที่สุดจะต้องเผชิญหน้ากับความไม่มั่นคงของสกุลเงินที่แยกจากกันและนโยบายการเงินที่แตกต่างกัน ตลาดเดียวเปิดเส้นทางสู่สหภาพการเงิน
และที่นั่นมาริโอก้าวเข้าสู่เวทียุโรป: ช่วยสร้างสกุลเงินยูโรของเรา
ในฐานะอธิบดีกระทรวงการคลังอิตาลี มาริโอเป็นหัวหน้าคณะผู้แทนอิตาลีเพื่อเจรจาสนธิสัญญามาสทริชต์ เขาอยู่ที่นั่นเมื่อยุโรปวางรากฐานสำหรับเงินยูโร และต่อมาในฐานะประธาน ECB เขาจะเป็นผู้นำสถาบันที่สร้างขึ้นเพื่อปกป้องมัน
แต่เมื่อเกิดวิกฤติหนี้สาธารณะ เห็นได้ชัดว่ารากฐานเหล่านั้นยังไม่สมบูรณ์ ยุโรปได้สร้างสกุลเงินขึ้นมา แต่ยังไม่ใช่ทุกวิถีทางที่จำเป็นในการปกป้องจากพายุ
เป็นอีกครั้งที่ชะตากรรมของยุโรปกลายเป็นบุคคลที่เต็มใจที่จะกระทำ และเป็นมาริโอ้ที่ก้าวไปข้างหน้า
ความมุ่งมั่นของเขาที่จะทำ “ทุกวิถีทาง” เพื่อรักษาเงินยูโรภายใต้คำสั่งของ ECB กลายเป็นจุดเปลี่ยนของวิกฤต มันเป็นการกระทำของผู้นำสถาบัน: จุดที่ธนาคารกลางแสดงให้เห็นชัดเจนว่าเงินยูโรเป็นคำมั่นสัญญาที่ไม่อาจย้อนกลับได้
แต่มันก็เป็นการกระทำของผู้นำส่วนตัวด้วย
เมื่อมองย้อนกลับไป ทางเลือกอาจดูเหมือนแทบจะหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่มันไม่ใช่ สำหรับผู้ที่มีชีวิตอยู่ผ่านวิกฤตินั้น – และฉันจำสิ่งนี้ได้ชัดเจนตั้งแต่สมัยที่ฉันดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังฝรั่งเศสและกรรมการผู้จัดการของ IMF – เส้นทางข้างหน้ามีความไม่แน่นอนอย่างยิ่ง
แต่มาริโอเข้าใจว่าการไม่ทำอะไรเลยก็เป็นทางเลือกหนึ่งของนโยบายเช่นกัน และเมื่อการนิ่งเฉยจะกระทบต่ออาณัติที่ได้รับมอบหมายจากสถาบัน ก็จะกลายเป็นทางเลือกของผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
การแทรกแซงของเขาถือเป็นจุดเริ่มต้นของวิวัฒนาการของ ECB นอกจากนี้ยังซื้อเวลาของยุโรปอีกด้วย เพื่อเสริมสร้างกฎเกณฑ์ทางการคลัง เพื่อสร้างกลไกวิกฤตใหม่ๆ และเพื่อเริ่มต้นสหภาพการธนาคาร
มาริโอทำตามแบบแผนของรัฐบุรุษที่แท้จริงของยุโรปอีกครั้ง นั่นคือ ตอบรับโทรศัพท์ในเวลาที่สำคัญที่สุด และสร้างเงื่อนไขสำหรับยุโรปที่จะมีสถาบันที่เข้มแข็งยิ่งขึ้น
งานยังไม่เสร็จ
นั่นนำเราไปสู่โลกที่ยุโรปเผชิญอยู่ทุกวันนี้
บทเรียนที่แท้จริงของประวัติศาสตร์ของเราก็คืองานเสริมสร้างความเข้มแข็งให้กับยุโรปนั้นไม่เคยเสร็จสมบูรณ์ ภายใต้แรงกดดันของความท้าทายใหม่ๆ แต่ละรุ่นจะค้นพบว่าโครงการในยุโรปยังไม่เสร็จสิ้นตรงไหน และจะต้องเสริมความแข็งแกร่งที่ใดหากจำเป็นต้องอดทน
ตอนที่ผมเป็นประธาน ECB ผมจำได้ว่ามาริโอบอกกับผมว่า ไม่ต้องกังวล วิกฤติผ่านไปหลายปีแล้ว จากนี้ไปก็ควรจะเป็นการแล่นเรือใบธรรมดา
มันไม่ได้กลายเป็นแบบนั้นสักหน่อย ฉันยังรอการแล่นเรือใบธรรมดานั่นอยู่นะ มาริโอ้ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา โลกรอบตัวเรามีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วเป็นพิเศษ
การระบาดใหญ่เผยให้เห็นความเปราะบางของห่วงโซ่อุปทานทั่วโลก การรุกรานยูเครนของรัสเซียนำสงครามกลับมายังทวีปของเรา และเผยให้เห็นอย่างโหดร้ายถึงความอ่อนแอของแหล่งพลังงานของยุโรป
สหรัฐอเมริกาและจีนได้เข้าสู่ยุคใหม่ของกลยุทธ์ทางอุตสาหกรรมและการแข่งขันทางภูมิรัฐศาสตร์ ซึ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นจากสงครามภาษีและการต่อสู้กับแร่หายาก และทั้งหมดนี้อยู่ท่ามกลางวิกฤตพลังงานที่เลวร้ายที่สุดเท่าที่เคยมีมา
ขณะนี้ยุโรปพบว่าตัวเองอยู่ในโลกที่มีการให้อภัยช่องว่างในสถาปัตยกรรมสถาบันน้อยกว่ามาก สถาบันที่ถูกสร้างขึ้นสำหรับยุคก่อนหน้านี้กำลังถูกทดสอบโดยความต้องการที่ไม่ได้ได้รับการออกแบบมาเพื่อตอบสนองอย่างเต็มที่
ดังนั้นจึงไม่น่าแปลกใจเลยที่ประธานคณะกรรมาธิการ von der Leyen หันไปหา Mario เพื่อวินิจฉัยว่ายุโรปกำลังตกต่ำตรงไหน และต้องทำอย่างไรจึงจะทำให้เราสามารถทำหน้าที่ในโลกใหม่นี้ได้
มาริโอยึดเอาความจริงเป็นศูนย์กลางในการตัดสินของเขาเสมอ ถามคำถามจริงจังกับเขาแล้วคุณจะได้รับคำตอบที่จริงจัง ชัดเจนและไม่สะดวกใจเสมอไป
รายงานของเขาเกี่ยวกับความสามารถในการแข่งขันของยุโรป – ซึ่งเขาได้รับรางวัลนี้ – ระบุจุดอ่อนของยุโรปด้วยความแม่นยำที่น่าตกใจ: ตลาดเดียวที่ยังไม่สมบูรณ์ ตลาดพลังงานกระจัดกระจายเกินไป ตลาดทุนมีการแบ่งส่วนมากเกินไป อุตสาหกรรมการป้องกันประเทศยังคงแบ่งแยกตามสายงานระดับชาติ
แต่ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่นั้นยิ่งใหญ่กว่าการวินิจฉัยเพียงอย่างเดียว มาริโอแสดงให้เห็นว่าความสามารถในการแข่งขันเป็นมากกว่าคำถามทางเศรษฐกิจ เป็นเรื่องเกี่ยวกับว่ายุโรปสามารถรักษาความเจริญรุ่งเรืองของตนไว้และยังคงเป็นเจ้าแห่งชะตากรรมของตนเองในโลกที่เราเผชิญอยู่ในปัจจุบันได้หรือไม่
และนับตั้งแต่เผยแพร่รายงาน เขายังคงทำสิ่งที่เขาทำตลอดอาชีพของเขา: มีสมาธิและยืนกรานให้ยุโรปพิจารณาโดยตรงที่ขนาดของงานก่อนหน้านั้น
นั่นคืองานที่บุคคลพิเศษสามารถทำได้ แต่มันไม่ใช่งานทั้งหมดที่อยู่ในมือ
มาริโอสามารถวินิจฉัยปัญหาได้ เขาสามารถใช้อำนาจของเขาเพื่อทำลายความพึงพอใจได้ แต่เขาไม่สามารถสร้างสถาบันต่างๆ ที่ยุโรปขาดได้จากสำนักงานภายนอก
ความรับผิดชอบนั้นตกอยู่กับผู้นำของยุโรป พวกเขาคือคนที่ต้องปฏิบัติตามคำวินิจฉัยของมาริโอ พวกเขาคือผู้ที่ต้องตัดสินใจว่าช่วงเวลานี้จะกลายเป็นโอกาสที่พลาดไปอีกครั้ง หรือเป็นอีกก้าวหนึ่งของการก่อสร้างยุโรป
ประเพณีอยู่ที่นั่น ผู้นำยุโรปแต่ละรุ่นต้องเผชิญกับบททดสอบที่ชัดเจน Monnet และ Schuman รับสายหลังสงคราม Delors ตอบเมื่อยุโรปจนตรอก และมาริโอก็ตอบเมื่อเงินยูโรตกอยู่ในอันตราย
ตอนนี้ผู้นำของยุโรปต้องตอบคำถามนี้เอง – และสร้างสิ่งที่ยั่งยืน สิ่งที่พวกเขาต้องการคือความกล้าที่จะลงมือทำ และหากพวกเขากำลังมองหาตัวอย่างของความกล้าหาญนั้น พวกเขาก็ไม่จำเป็นต้องมองไปไกลกว่ามาริโอ
ขอแสดงความยินดี มาริโอ้ ที่ได้รับรางวัลชาร์ลมาญ
