Bob Weir สมาชิกผู้ก่อตั้ง Grateful Dead เสียชีวิตแล้วในวัย 78 ปี

Bob Weir มือกีตาร์และนักร้องซึ่งในฐานะสมาชิกคนสำคัญของวง Grateful Dead ได้ช่วยค้นพบเสียงของวัฒนธรรมที่สวนทางกันในซานฟรานซิสโกในทศวรรษ 1960 และรักษามันเอาไว้ผ่านการทัวร์อย่างไม่สิ้นสุดและการติดขัดในการวิ่งมาราธอนหลายทศวรรษ เสียชีวิตแล้ว เขาอายุ 78 ปี

การเสียชีวิตของเวียร์ได้รับการประกาศเมื่อวันเสาร์ในแถลงการณ์บนหน้าอินสตาแกรมของเขา

“เป็นเรื่องเศร้าอย่างยิ่งที่เราร่วมแบ่งปันการจากไปของบ็อบบี้ เวียร์” แถลงการณ์บนบัญชีอินสตาแกรมของเขาที่โพสต์เมื่อวันเสาร์ ระบุ “เขาเปลี่ยนผ่านอย่างสงบสุข รายล้อมไปด้วยคนที่รัก หลังจากเอาชนะมะเร็งอย่างกล้าหาญอย่างที่บ็อบบี้ทำได้ แต่น่าเสียดายที่เขายอมจำนนต่อปัญหาปอดที่ซ่อนอยู่”

Weir เข้าร่วมกับ Grateful Dead ซึ่งเดิมคือ Warlocks ในปี 1965 ในซานฟรานซิสโกเมื่ออายุเพียง 17 ปี เขาจะใช้เวลา 30 ปีข้างหน้าในการเล่นทัวร์ไม่รู้จบกับวง Grateful Dead ร่วมกับนักร้องและนักกีตาร์ เจอร์รี การ์เซีย ซึ่งเสียชีวิตในปี 2538

เวียร์เขียนหรือร่วมเขียนบทและร้องเพลงนำในเพลงคลาสสิกของ Dead รวมถึง “Sugar Magnolia”, “One More Saturday Night” และ “Mexicali Blues”

หลังจากการ์เซียเสียชีวิต เขาจะกลายเป็นใบหน้าที่จดจำได้มากที่สุดของคนตาย ในช่วงหลายทศวรรษนับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา เขายังคงเล่นกับโปรเจ็กต์อื่นๆ ที่ทำให้ดนตรีของวงและฐานแฟนคลับระดับตำนานยังคงอยู่ รวมถึง Dead & Company

“เป็นเวลากว่าหกสิบปีแล้วที่บ็อบบี้ออกเดินทาง” แถลงการณ์ของอินสตาแกรมระบุ “นักกีตาร์ นักร้อง นักเล่าเรื่อง และสมาชิกผู้ก่อตั้งวง Grateful Dead Bobby จะเป็นกำลังนำทางให้กับดนตรีอเมริกันที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวไปตลอดกาล”

การเสียชีวิตของเวียร์ทำให้มือกลอง Bill Kreutzmann เป็นเพียงสมาชิกดั้งเดิมเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ Phil Lesh มือเบสผู้ก่อตั้งวงเสียชีวิตในปี 2024 มิกกี้ ฮาร์ต มือกลองอีกคนของวง ซึ่งเกือบจะเป็นสมาชิกดั้งเดิมนับตั้งแต่เข้าร่วมในปี 1967 ก็ยังมีชีวิตอยู่เช่นกันในวัย 82 ปี สมาชิกผู้ก่อตั้งคนที่ห้า Ron “Pigpen” McKernan เสียชีวิตในปี 1973

Dead and Company เล่นคอนเสิร์ตหลายชุดเพื่อฉลองครบรอบ 60 ปีของ Grateful Dead ในเดือนกรกฎาคมที่ Golden Gate Park ในซานฟรานซิสโก ดึงดูดแฟนๆ ราว 60,000 คนต่อวันเป็นเวลาสามวัน

Weir เกิดในซานฟรานซิสโกและเติบโตใน Atherton ที่อยู่ใกล้ๆ Weir เป็นสมาชิกที่อายุน้อยที่สุดของ The Dead และดูเหมือนเด็กมัธยมปลายหน้าสดในช่วงปีแรกๆ โดยทั่วไปเขามีขนดกน้อยกว่าคนอื่นๆ ในวง แต่เขามีหนวดเคราที่ยาวเหมือนการ์เซียในปีต่อๆ มา

วงนี้รอดพ้นจากยุคฮิปปี้ที่ถือกำเนิดมาเป็นเวลานาน โดยแฟนเพลงที่อุทิศตนอย่างล้นหลามซึ่งรู้จักกันในชื่อ Deadheads มักจะติดตามพวกเขาไปตามท้องถนนในการทัวร์ที่แทบจะไม่หยุดหย่อน ซึ่งยังคงอยู่ต่อไปแม้ว่าดนตรีและวัฒนธรรมจะเปลี่ยนแปลงไปรอบๆ มานานหลายทศวรรษก็ตาม

“การอายุยืนยาวไม่เคยเป็นปัญหาสำคัญสำหรับพวกเรา” เวียร์กล่าวเมื่อ The Dead ได้รับรางวัล MusiCares Person of the Year ของแกรมมี่เมื่อปีที่แล้ว “การเผยแพร่ความสุขผ่านเสียงเพลงคือสิ่งเดียวที่เราคิดไว้ และเราก็ทำสำเร็จไปมากมาย”

สติกเกอร์ติดกันชนและเสื้อยืดที่แพร่หลายแสดงให้เห็นโลโก้หัวกะโหลกของวง การเต้นรำ หมีสีที่ใช้เป็นสัญลักษณ์อื่นๆ และวลีที่เป็นเอกลักษณ์เช่น “ไม่มีเวลาที่จะเกลียด” และ “ไม่ใช่ทุกคนที่หลงทาง”

The Dead ได้รับรางวัลแกรมมี่จริง ๆ เพียงไม่กี่รางวัลในอาชีพของพวกเขา – พวกเขามักจะลึกลับเกินไปเล็กน้อย – ได้รับรางวัลความสำเร็จตลอดชีวิตในปี 2550 และรางวัลภาพยนตร์เพลงยอดเยี่ยมในปี 2561

ซิงเกิลป๊อปฮิตที่หายากพอๆ กัน “Touch of Grey” ซึ่งเป็นเพลงฮิตในปี 1987 ที่สร้างกระแสความนิยมให้กับวงดนตรีสูงอายุอย่างล้นหลาม เป็นเพลงฮิตเพียงเพลงเดียวใน Billboard Top 10 ของพวกเขา

แต่ในปี 2024 พวกเขาสร้างสถิติให้กับศิลปินทุกคนด้วยอัลบั้มที่ 59 ของพวกเขาในท็อป 40 ของ Billboard สี่สิบเอ็ดในนั้นมาตั้งแต่ปี 2012 ด้วยความนิยมของซีรีส์อัลบั้มเก็บถาวรที่รวบรวมโดย David Lemieux

ดนตรีของพวกเขาซึ่งเรียกว่าเอซิดร็อคตั้งแต่เริ่มก่อตั้ง จะดึงเอาแนวบลูส์ แจ๊ส คันทรี โฟล์ก และไซเคเดเลียมารวมเข้ากับการแสดงสดแบบด้นสดที่มีมาอย่างยาวนานในคอนเสิร์ตของพวกเขา

“ฉันกล้าที่จะบอกว่าพวกเขาเป็นวงดนตรีอเมริกันที่ยิ่งใหญ่” บุคลิกทางทีวีและผู้อุทิศตนให้กับ Deadhead Andy Cohen กล่าวในฐานะพิธีกรของงาน MusiCares “พวกเขาช่างน่าประหลาดใจจริงๆ”