บริษัทและรัฐบาลต่างตื่นตัวมากขึ้นกับความจริงที่ว่าอนาคตของการทำสงครามไม่ได้อยู่แค่บนท้องฟ้าเท่านั้น แต่ยังอยู่บนพื้นมหาสมุทรด้วย
ประเทศและบริษัทต่างๆ ต่างให้ความสนใจและทุ่มเงินจำนวนมากให้กับเทคโนโลยีใหม่ๆ ที่ออกแบบมาเพื่อการใช้งานใต้น้ำ ในขณะที่ความกังวลเพิ่มมากขึ้นเกี่ยวกับความเปราะบางของโครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญ เช่น สายเคเบิลเชื่อมต่อและท่อส่งพลังงานที่ลัดเลาะไปตามก้นทะเล
ภาวะดังกล่าวเกิดขึ้นท่ามกลางความกังวลที่เพิ่มขึ้นเกี่ยวกับสิ่งที่เรียกว่าสงครามลูกผสม ซึ่งเป็นคำกว้างๆ ซึ่งอาจรวมถึงการโจมตีทางไซเบอร์ การก่อวินาศกรรมด้านพลังงาน ข้อมูลบิดเบือน และความกดดันทางเศรษฐกิจ โดยจะใช้วิธีการทางทหารแบบเดิมๆ หรือไม่ก็ตาม
Katja Bego นักวิจัยอาวุโสของ Chatham House บอกกับ CNBC ว่า “สภาพแวดล้อมภัยคุกคามที่เปลี่ยนแปลงไปทำให้เกิดเรื่องนี้ขึ้น”
ในเวลาเดียวกัน ความก้าวหน้าอย่างรวดเร็วในด้านปัญญาประดิษฐ์ โดรน และเทคโนโลยีอัตโนมัติกำลังทำให้เกิดแนวทางใหม่ในการเฝ้าระวังใต้น้ำ เธอกล่าว
ตั้งแต่ยานพาหนะใต้น้ำอัตโนมัติไปจนถึงเซ็นเซอร์ที่ติดอยู่กับสายเคเบิลใต้ทะเล รัฐบาลและพันธมิตรทางทหารกำลังค้นหาวิธีในการตรวจสอบโครงสร้างพื้นฐานที่เป็นรากฐานของเศรษฐกิจโลกได้ดียิ่งขึ้น
“เศรษฐกิจทั้งหมดของเราถูกสร้างขึ้นจากสิ่งนี้” เบโกกล่าว
'โดเมนลอจิคัลถัดไป'
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2565 หลายเดือนหลังจากที่รัสเซียเปิดฉากการรุกรานยูเครนเต็มรูปแบบ เหตุระเบิดได้ทำลายท่อส่งก๊าซนอร์ดสตรีมใต้ทะเลบอลติก เจ้าหน้าที่สืบสวนระบุว่าท่อส่งก๊าซธรรมชาติที่สร้างขึ้นเพื่อส่งก๊าซธรรมชาติจากรัสเซียไปยังเยอรมนี ถูกจงใจก่อวินาศกรรม
เหตุการณ์ดังกล่าวควบคู่ไปกับความเสียหายต่อโครงสร้างพื้นฐานใต้ทะเลในส่วนอื่นๆ ของโลก เช่น อาร์กติกและใกล้กับไต้หวัน ได้มุ่งความสนใจของรัฐบาลไปที่จุดอ่อนที่ได้รับความสนใจเพียงเล็กน้อยในช่วงหลายทศวรรษหลังสงครามเย็น ตามการระบุของเบโก
“สิ่งนี้ถูกละเลยมาเป็นเวลานานแล้ว ดังนั้นจึงมีเรื่องให้ต้องทำให้เสร็จอีกมาก” เธอกล่าว
สายเคเบิลสื่อสารใต้น้ำความยาวมากกว่า 1.5 ล้านกิโลเมตรเปิดให้บริการทั่วโลกตั้งแต่ต้นปี 2569 ตามรายงานของ TeleGeography บริษัทวิจัยโทรคมนาคมที่ติดตามเครือข่ายเคเบิลใต้ทะเลทั่วโลก
แผนที่เคเบิลใต้น้ำนี้แสดงความลึกใต้ทะเลประมาณ 1.5 ล้านกิโลเมตร
แผนที่โดย TeleGeography
นอกจากสายเคเบิลโทรคมนาคม ท่อส่งน้ำมันและก๊าซแล้ว เครือข่ายสายไฟใต้ทะเลที่กำลังเติบโตยังเชื่อมโยงตลาดไฟฟ้าและขนส่งกระแสไฟฟ้าจากฟาร์มกังหันลมนอกชายฝั่งไปยังภาคพื้นดิน
ในขณะเดียวกัน การใช้งานโดรนทางอากาศอย่างแพร่หลายในช่วงสงครามระหว่างยูเครนและรัสเซียได้แสดงให้เห็นว่าระบบอัตโนมัติที่ทำงานจากระยะไกลสามารถเปลี่ยนลักษณะของสงครามได้อย่างไร เบโกอธิบายสภาพแวดล้อมทางทะเลว่าเป็น “โดเมนตรรกะถัดไป”
ขณะนี้บริษัทกลาโหมกำลังวางตำแหน่งตนเองเพื่อการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว
มุมมองใต้น้ำของสายเคเบิลใต้น้ำและกลองที่วางอยู่บนพื้นมหาสมุทร โดยมีเส้นใยแก้วนำแสงเรืองแสงที่ไหลผ่านเทคโนโลยีการลำเลียงก้นทะเล การเชื่อมต่อ และโครงสร้างพื้นฐานใต้ทะเลลึก
ออลเล็กซ์ | อี+ | เก็ตตี้อิมเมจ
ช่างต่อเรือชาวอิตาลี ฟินคานติเอรี ประกาศเมื่อเดือนกรกฎาคม มีแผนจะซื้อหุ้นใหญ่ในสี่บริษัท มูลค่าประมาณ 600 ล้านยูโร (689 ล้านดอลลาร์) เพื่อขยายขีดความสามารถด้านโดรนใต้น้ำและบนพื้นผิว การสำรวจทางทะเล และการสื่อสารใต้ทะเล
บริษัทกำลังต่อยอดความเชี่ยวชาญด้านเรือดำน้ำมากว่าศตวรรษ เพื่อย้ายจากสิ่งที่ CEO Pierroberto Folgiero เรียกว่าโลกใต้ทะเล “แบบธรรมดา” ไปสู่ ”แบบแหวกแนว” ซึ่งประกอบด้วยเรือดำน้ำขนาดเล็ก โดรน และโทรคมนาคมใต้น้ำ ในการให้สัมภาษณ์กับ CNBC ในเดือนกรกฎาคม Folgiero กล่าวถึงโทรคมนาคมใต้น้ำว่าเป็น “ตัวขับเคลื่อนระบบนิเวศใหม่นี้อย่างแท้จริง”
โฟลจิเอโรมองเห็นเรือผิวน้ำในอนาคตจะทำหน้าที่เป็น “เรือแม่” ซึ่งเป็นเครือข่ายประสานงานของยานพาหนะที่ปฏิบัติการเหนือก้นทะเลและตลอดแนวน้ำ
Fincantieri ไม่ได้อยู่คนเดียว กลุ่มป้องกันที่สำคัญ รวมทั้งฝรั่งเศส ทาเลสได้สร้างธุรกิจที่ครอบคลุมตั้งแต่โซนาร์ การสงครามต่อต้านเรือดำน้ำ การตรวจจับทุ่นระเบิด และระบบใต้น้ำอัตโนมัติ ในขณะที่บริษัทขนาดใหญ่และขนาดเล็กต่างก็แสวงหาบทบาทในตลาดเกิดใหม่สำหรับการดำเนินงานใต้พื้นผิวมหาสมุทร
โดรนใต้น้ำ
บริษัท Euroatlas ซึ่งเป็นบริษัทเทคโนโลยีด้านการป้องกันในเยอรมนีเป็นอีกบริษัทหนึ่งที่มีจุดมุ่งหมายในธุรกิจที่มีศักยภาพในการปกป้องก้นทะเล
บริษัทได้พัฒนายานพาหนะใต้น้ำอัตโนมัติที่เรียกว่า GrayShark ซึ่งสามารถเดินทางไปยังพื้นที่ที่ได้รับมอบหมายและปฏิบัติภารกิจได้โดยไม่ต้องมีการควบคุมของมนุษย์อย่างต่อเนื่อง ตามที่ Verineia Codrean หัวหน้าเจ้าหน้าที่ฝ่ายกลยุทธ์และหุ้นส่วนของบริษัท กล่าว
ได้รับการออกแบบมาเพื่อหลีกเลี่ยงอุปสรรคและปฏิบัติตามคำแนะนำที่กำหนดไว้ล่วงหน้าเมื่อพบกับสิ่งที่ไม่คาดคิด ในขณะที่ตรวจสอบไปป์ไลน์ ก็สามารถระบุวัตถุที่มีลักษณะคล้ายเหมือง รายงานการค้นพบ และรอให้ผู้ปฏิบัติงานตัดสินใจว่าควรตรวจสอบเพิ่มเติมหรือไม่
แทนที่จะใช้เรือรบคอยคุ้มกันสายเคเบิลทุกๆ ไมล์ Codrean กลับจินตนาการถึงอนาคตด้วยกองยานพาหนะอัตโนมัติที่ลาดตระเวนพื้นที่ยุทธศาสตร์ใต้ทะเลอย่างต่อเนื่องและมาบรรจบกันเมื่อตรวจพบสิ่งผิดปกติ
“แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะปกคลุมทั่วทั้งมหาสมุทร” คอเดรียนบอกกับ CNBC “คุณเพียงแค่ต้องรู้ว่าส่วนไหนที่น่าสนใจกว่าเพื่อให้มองเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นที่นั่นได้อย่างต่อเนื่อง”
เธอแย้งว่านี่เป็นปัญหาโดยพื้นฐานในเรื่องขนาด เนื่องจากเรือฟรีเกต เรือดำน้ำ และเครื่องบินลาดตระเวนทางทะเลมีราคาแพงเกินไปและหายากที่จะรักษาการมีอยู่อย่างต่อเนื่องในพื้นที่กว้างใหญ่ซึ่งเป็นที่ตั้งของสายเคเบิล ท่อส่งก๊าซ และทรัพย์สินเชิงกลยุทธ์อื่นๆ
“โดเมนอวกาศใต้น้ำกำลังประสบปัญหาใหญ่ขึ้นซึ่งยังไม่มีให้เห็นจนถึงตอนนี้” เธอกล่าว พร้อมเสริมว่า “จากมุมมองทางคณิตศาสตร์ [crewed assets] ไม่สามารถอยู่ได้ทุกที่และทุกแห่งที่ปัญหาเหล่านี้เกิดขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการก่อวินาศกรรมหรือการเคลื่อนไหวบางอย่างจากเรือดำน้ำของศัตรู”
เครื่องจักรกับเครื่องจักร
ยานพาหนะขับเคลื่อนอัตโนมัติไม่ได้ถูกพัฒนาเพียงเพื่อเฝ้าดูโครงสร้างพื้นฐานเท่านั้น นอกเหนือจากสงครามต่อต้านเรือดำน้ำที่เรือดำน้ำมุ่งเป้าไปที่เรือดำน้ำที่มีลูกเรือลำอื่นๆ Codrean ยังชี้ให้เห็นถึงการเกิดขึ้นของสิ่งที่เรียกว่าภารกิจต่อต้านยานยนต์ใต้น้ำอัตโนมัติ (AUV) ซึ่งมุ่งเป้าไปที่การตรวจจับ ติดตาม และระบุยานพาหนะใต้น้ำที่ขับเคลื่อนอัตโนมัติและไร้คนขับที่ดำเนินการโดยประเทศอื่นๆ
“สิ่งที่เรากำลังสร้าง ผู้ที่ไม่ใช่พันธมิตรหรือศัตรูของเราก็สร้างเช่นกัน” เธอกล่าว
“เนื่องจากบริษัทอื่นๆ กำลังผลิตยานพาหนะใต้น้ำอัตโนมัติ คุณจึงต้องสามารถจำแนกได้ว่าประเทศใดที่มาจาก… ประเทศหรือพันธมิตรที่เป็นมิตรกับ NATO และประเทศใดไม่ได้มาจากประเทศที่เป็นมิตร” คอเดรนกล่าว นั่นทำให้มีโอกาสเกิดกิจกรรมเครื่องจักรบนเครื่องจักรมากขึ้นใต้พื้นผิว
แต่ Codrean ไม่ได้คาดหวังว่ายานพาหนะอัตโนมัติจะมาแทนที่เรือดำน้ำและเรือรบทั่วไป “ฉันจะไม่ถูกกำหนดตายตัวที่จะพูดว่าโดรนกับโดรนเท่านั้น แต่แน่นอนว่ากิจกรรมระหว่างโดรนกับโดรนจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก จนกว่าคุณจะต้องมีสินทรัพย์ที่มีคนขับเข้ามาด้วย” เธอกล่าว
เธอคาดหวังว่ากองทัพเรือจะรวมระบบลูกเรือและระบบอัตโนมัติเข้าด้วยกันมากขึ้น ส่งผลให้การทำงานร่วมกันระหว่างระบบเหล่านี้มีความสำคัญมากขึ้น
ในทะเลจีน – 22 มิถุนายน: ท่อถูกส่งใต้น้ำเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน 2566 ในทะเลจีนใต้ จีนเสร็จสิ้นการวางท่อส่งน้ำมันและก๊าซใต้น้ำความยาว 115.5 กิโลเมตรสำหรับโครงการระยะที่ 2 ของแหล่งก๊าซน้ำลึกเสินไห่-1 หรือทะเลลึกหมายเลข 1 ในทะเลจีนใต้ที่พัฒนาขึ้นโดยอิสระแห่งแรกของจีน (ภาพโดย Zhang Wujun/VCG ผ่าน Getty Images)
วีซีจี | วิชวลไชน่ากรุ๊ป | เก็ตตี้อิมเมจ
ในขณะที่ Folgiero จาก Fincantieri กล่าวว่าการสื่อสารโทรคมนาคมใต้น้ำเป็น “ตัวเปิดใช้งานที่แท้จริง” สำหรับโดเมนใต้น้ำที่เกิดขึ้นใหม่ Codrean แย้งว่าความก้าวหน้าในการสื่อสารทางเสียงและการสื่อสารใต้ทะเลอื่น ๆ หมายถึงคอขวดที่ใหญ่กว่าคือระยะและความอดทน
Euroatlas กำลังพัฒนา GreyShark เวอร์ชันเซลล์เชื้อเพลิงไฮโดรเจน ซึ่งออกแบบมาเพื่อการใช้งานใต้น้ำได้นานถึง 16 สัปดาห์หรือ 8,000 ไมล์ทะเล แม้ว่าบริษัทยังไม่ได้แสดงให้เห็นถึงความทนทานใต้น้ำก็ตาม
Euroatlas กล่าวว่าได้เซ็นสัญญามากกว่า 100 ล้านยูโรในสัญญา GrayShark กับกองทัพเรือยุโรปที่ไม่เปิดเผยชื่อ คอเดรียนกล่าวว่ายานพาหนะเหล่านี้ไม่ได้ติดอาวุธ แต่กลับมีภารกิจแทนการเฝ้าระวัง การตรวจจับ และการป้องปราม
กำลังไล่ตาม.
สำหรับการลงทุนและความก้าวหน้าทางเทคโนโลยีทั้งหมด ปัญหาพื้นฐานยังคงอยู่ – ไม่มีใครสามารถปกป้องโครงสร้างพื้นฐานทุกไมล์บนพื้นทะเลได้อย่างสมจริง
“ฉันไม่คิดว่าใครที่ฟังคน NATO จะแกล้งทำแบบนั้น [we] สามารถป้องกันเครือข่ายได้ยาวกว่าล้านกิโลเมตร” เบโกกล่าว
ความรับผิดชอบในการปกป้องโครงสร้างพื้นฐานนั้นก็ยังไม่ชัดเจนเช่นกัน โครงสร้างพื้นฐานใต้ทะเลส่วนใหญ่ของโลกเป็นเจ้าของหรือดำเนินการโดยบริษัทเอกชน ซึ่งแต่ก่อนต้องจัดการกับการบำรุงรักษาตามปกติและความเสียหายจากอุบัติเหตุ แต่การปกป้องพวกเขาจากการแทรกแซงโดยเจตนาหรือแม้แต่สถานการณ์สงครามที่เกิดขึ้นจะทำให้รัฐบาลและกองทัพเข้ามามีบทบาทมากขึ้น
(เยอรมนีออก) ทะเลบอลติกเมคเลนบูร์ก-พอเมอราเนียตะวันตกของเยอรมนี – เคเบิลใต้ทะเลไปยังเกาะฮิดเดนเซ (ภาพโดย Jens Köhler/ullstein bild ผ่าน Getty Images)
Ullstein Bild | Ullstein Bild | เก็ตตี้อิมเมจ
รัฐบาลกำลังผลักดันให้มีมาตรการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวดมากขึ้น ตามข้อมูลของ Bego ซึ่งอาจเริ่มจากการตรวจสอบที่เพิ่มขึ้นไปจนถึงเซ็นเซอร์และการฝังสายเคเบิลให้ลึกยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม มาตรการเหล่านั้นอาจมีค่าใช้จ่ายสูง ทำให้เกิดคำถามว่าใครควรเป็นผู้จ่าย และความรับผิดชอบอยู่ที่ไหนในท้ายที่สุด
Bego กล่าวว่าผลลัพธ์น่าจะต้องการความร่วมมือที่ใกล้ชิดยิ่งขึ้นระหว่างรัฐบาลและเจ้าของโครงสร้างพื้นฐานมากกว่าการควบคุมเพียงอย่างเดียว
โอกาสในการลงทุนกำลังดึงดูดบริษัทต่างๆ ทั้งสองฝั่งของมหาสมุทรแอตแลนติก ขณะที่เบโกกล่าวว่ารัสเซียและจีนก็กำลังลงทุนมหาศาลในโดเมนใต้น้ำเช่นกัน
“เห็นได้ชัดว่ามีเงินเหลืออยู่อีกมากเพราะเหตุนี้ เนื่องจากมีการเติบโตอย่างมากในการลงทุนในโดรน” เธอกล่าว
แต่การทำงานใต้น้ำอัตโนมัตินั้นยากกว่าในอากาศมาก ทัศนวิสัยไม่ดี การสื่อสารทำได้ยาก และสัญญาณไม่เดินทางใต้น้ำในลักษณะเดียวกับที่ทำผ่านอากาศ
“นี่ไม่ใช่เทคโนโลยีที่จะเข้าใกล้ระดับโดรนที่เราเห็นในยูเครน” เบโกกล่าว
“ความคืบหน้ากำลังเกิดขึ้น แต่มันก็ยากมาก” เธอกล่าวเสริม “อุปสรรคด้านเทคโนโลยีมีความสำคัญมากจริงๆ”
ด้วยเหตุผลดังกล่าว Bego จึงเตือนไม่ให้มองว่ายานพาหนะใต้น้ำที่ขับเคลื่อนอัตโนมัติเป็นโซลูชันทางเทคโนโลยีที่สามารถทำให้ก้นทะเลปลอดภัยได้
“มันมีประโยชน์” เธอกล่าว “ส่วนใหญ่มันเป็นเรื่องของการป้องปรามและการส่งสัญญาณ การพัฒนาไปสู่สาขานี้เป็นเรื่องดี ไม่ใช่ยาครอบจักรวาลที่จะแก้ไขได้”
