ในขณะที่ “การค้าลดระดับฐานราก” กำลังเป็นที่นิยมอีกครั้ง Deutsche Bank คิดว่ายังมีประเด็นสำคัญสำหรับนักลงทุนที่มีอายุย้อนกลับไปอย่างน้อยห้าศตวรรษ โลหะมีค่าเริ่มต้นอย่างร้อนแรงในปีนี้หลังจากพุ่งสูงขึ้นในปี 2568 โดยทองคำทะลุระดับ 5,000 ดอลลาร์ในวันจันทร์ และเงินเพิ่มขึ้นมากกว่า 50% ในปี 2569 สิ่งนี้ได้จุดชนวนให้เกิดการพูดถึงการค้าที่ตกต่ำลง ซึ่งเป็นทฤษฎีที่ได้รับความนิยมเนื่องจากราคาสินค้าโภคภัณฑ์พุ่งสูงขึ้น การค้าที่ลดระดับลงส่งผลให้นักลงทุนเดิมพันว่าประเทศต่างๆ รวมทั้งสหรัฐอเมริกาจะจงใจลดมูลค่าของสกุลเงินของตนลง ผู้ค้าเหล่านั้นโต้แย้งว่าจะเกิดขึ้นเมื่อรัฐบาลเพิ่มการกู้ยืมและพิมพ์เงินมากขึ้นเพื่อแบ่งเบาภาระหนี้ที่สูง เมื่อเร็ว ๆ นี้ ผู้ค้าทั่วโลกได้เคลื่อนตัวออกจากเงินดอลลาร์สหรัฐ เนื่องจากประเทศใช้นโยบายการค้ากีดกันทางการค้ามากขึ้นภายใต้การบริหารของทรัมป์คนที่สอง ในทางกลับกัน มุมมองที่ลดลงได้ส่งผลให้ทองคำ เงิน และสินทรัพย์อื่นๆ เพิ่มขึ้น อย่างไรก็ตาม Deutsche Bank คิดว่าความเป็นไปได้ของการลดค่าเงินสกุลหลักนั้นไม่น่าเป็นไปได้ Henry Allen นักยุทธศาสตร์ระดับมหภาคทำการโทรนั้นโดยพิจารณาจากประวัติศาสตร์และสัญญาณของตลาดในปัจจุบัน @GC.1 @SI.1 1Y ภูเขา @GC.1 กับ @SI.1 แผนภูมิ 1 ปี Allen อธิบายในบันทึกย่อเมื่อวันจันทร์ว่าแนวคิดเรื่องการลดระดับฐานรากนั้นมีมานานหลายศตวรรษ แม้กระทั่งนับพันปี ในปี ค.ศ. 1544 พระเจ้าเฮนรีที่ 8 ได้ลดค่าเงินของพระองค์ลงเพื่อใช้จ่ายของรัฐบาลมากขึ้น ในตอนนั้น การลดระดับฐานทำได้โดยการลดปริมาณโลหะมีค่าในเหรียญทองและเหรียญเงินที่ใช้เป็นสกุลเงิน และเพิ่มจำนวนโลหะฐานที่ถูกกว่า เช่น ทองแดง แต่เช่นเดียวกับการพิมพ์สกุลเงิน fiat มากขึ้นในปัจจุบันสามารถกระตุ้นให้เกิดภาวะเงินเฟ้อได้ ทำให้การผลิตเหรียญถูกลงทำให้การผลิตโดยรวมเพิ่มขึ้น และทำให้อัตราเงินเฟ้อสูงขึ้นด้วย ภายในปี ค.ศ. 1551 หลังจากที่พระเจ้าเฮนรีสิ้นพระชนม์ นโยบายการลดค่าเงินก็ล้มเลิกไปเนื่องจากภาวะเงินเฟ้อที่สร้างความโกรธเคืองแก่ประชาชน และในที่สุดสกุลเงินที่อ่อนค่าก็ถูกลบออกจากปริมาณเงินในที่สุด การล่มสลายของจักรวรรดิโรมัน ไม่ใช่แค่อังกฤษยุคใหม่ตอนต้นเท่านั้นที่แสดงให้เห็นถึงความยากลำบากของการเสื่อมถอย อัลเลนเขียนว่าในปีคริสตศักราช 64 จักรพรรดิเนโรแห่งจักรวรรดิโรมันทรงเคลื่อนไหวเพื่อเพิ่มรายได้โดยไม่ต้องเพิ่มภาษี จึงได้ลดปริมาณเงินในสกุลเงินจริงลง แนวโน้มดังกล่าวดำเนินไปจนกระทั่งโลหะมีค่าเพียง 5% ของสกุลเงินทางกายภาพ ซึ่งนำไปสู่ภาวะเงินเฟ้อ “เป็นปัจจัยสำคัญในความไม่มั่นคงทางเศรษฐกิจของจักรวรรดิโรมันตอนปลาย” อัลเลนเขียน แม้ว่าทั้งสองตัวอย่างจะห่างกันหลายศตวรรษ แต่ทั้งสองตัวอย่างก็แสดงให้เห็นถึงผลที่ตามมาของการลดค่าเงิน “บทเรียนสำคัญในทั้งสองกรณีก็คือ การตกต่ำไม่ได้เริ่มจากความตกใจครั้งใหญ่อย่างกะทันหัน” อัลเลนเขียน “มันเป็นกระบวนการที่ค่อยเป็นค่อยไปโดยปริมาณโลหะมีค่าลดลงเล็กน้อย แต่กลับทำซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนถึงจุดที่อัตราเงินเฟ้อแพร่หลาย” อัลเลนให้เหตุผลว่าอัตราเงินเฟ้อไม่เป็นที่นิยมอย่างมาก และในที่สุดรัฐบาลจะพยายามหลีกเลี่ยงมันมากกว่าที่จะควบคุมมัน นอกเหนือจากตัวอย่างที่มีอายุหลายศตวรรษของ Allen แล้ว อัตราเงินเฟ้อในช่วงห้าปีที่ผ่านมายังสอดคล้องกับการขับไล่รัฐบาลที่ดำรงตำแหน่งอยู่ทั่วโลก รวมถึงอุดมการณ์ทั้งหมดทั่วโลก “การทำให้หนี้ขยายตัวยากกว่าที่คิด เนื่องจากต้องเผชิญกับการต่อต้านทางการเมืองที่รุนแรง เนื่องจากภาวะเงินเฟ้อไม่เป็นที่นิยม” เขากล่าว หากประวัติศาสตร์บอกเราว่าการลดค่าเงินลงนำไปสู่ภาวะเงินเฟ้อและการฟันเฟืองของพลเมือง Allen แย้งว่าผู้ที่ขี่การค้านี้กำลังวางเดิมพันว่าประเทศต่างๆ จะหลีกเลี่ยงความโกลาหลที่คล้ายกัน หากพวกเขายังคงพยายามลดค่าสกุลเงินของตนต่อไป ตลาดทองคำและเงินกำลังทำตัวเหมือนกับว่าการถดถอยนี้สามารถดำเนินต่อไปได้อย่างต่อเนื่อง อัลเลนคิดว่าการกลับไปสู่ความตกต่ำกำลังจะมาถึง หากยังไม่ใช่ตอนนี้ US10Y 1Y ภูเขา US10Y แผนภูมิ 1 ปี อัลเลนกล่าวว่าสัญญาณตลาดอื่นๆ นอกเหนือจากสินค้าโภคภัณฑ์กำลังส่งสัญญาณว่าความพยายามลดฐานรากทั่วโลกจะไม่เกิดขึ้น เขาชี้ไปที่สัญญาแลกเปลี่ยนอัตราเงินเฟ้อระยะเวลา 30 ปีของสหรัฐฯ และยุโรป ตลาดอนุพันธ์ที่เป็นตัวบ่งชี้สำคัญสำหรับเส้นทางราคาและอัตราผลตอบแทนของกระทรวงการคลังที่มีเสถียรภาพ เพื่อสรุปว่าอัตราเงินเฟ้อพุ่งสูงขึ้นไม่ได้ปรากฏว่าใกล้จะเกิดขึ้น นั่นเป็นสาเหตุที่ Allen เตือนว่าการค้าขายที่ลดระดับฐานอาจดำเนินการบนสมมติฐานที่ผิดพลาด ในขณะที่เขาเดิมพันว่าภาวะเงินเฟ้อ แม้ว่าจะยังคงสูงกว่าเป้าหมายในส่วนอื่นๆ ของโลก แต่ก็จะไม่กลับมาคำรามอีกครั้ง
