โอเอซิสแห่งนิวยอร์กตั้งอยู่บนเส้นทางการผลักดันของเมืองในการสร้างที่อยู่อาศัย

โดย ลียา คิว

นิวยอร์ก (รอยเตอร์) – สวนสาธารณะอันเป็นที่รักในเขตแมนฮัตตันตอนล่างอาจจะกลายเป็นเหยื่อของความพยายามพัฒนาที่อยู่อาศัยเพิ่มเติมของนิวยอร์กในไม่ช้านี้ แม้จะมีการคัดค้านจากคนดัง เช่น โรเบิร์ต เดอ นีโร และมาร์ติน สกอร์เซซี ก็ตาม

Elizabeth Street Garden สร้างโดยเจ้าของแกลเลอรีของเก่าบนที่ดินที่เช่าจากทางเมืองในปี 1991 ถือเป็นโอเอซิสกลางเมืองในย่านลิตเติ้ลอิตาลีที่มีผู้คนพลุกพล่าน ซึ่งเป็นฉากหลังของภาพยนตร์คลาสสิกเรื่อง “Mean Streets” ของสกอร์เซซีในนิวยอร์กที่นำแสดงโดยเดอ นีโร

ในปี 2556 ทางเมืองได้เสนอโครงการบ้านพักอาศัยราคาประหยัดสำหรับผู้สูงอายุ 123 ยูนิตบนพื้นที่ 1 เอเคอร์ (0.4 เฮกตาร์) ผู้คัดค้านได้เสนอพื้นที่ทางเลือกอื่นในบริเวณใกล้เคียงซึ่งอาจสร้างบ้านได้ 700 ยูนิต แต่เจ้าหน้าที่ด้านที่อยู่อาศัยยังคงไม่เห็นด้วย ทางเลือกทางกฎหมายในการหยุดการขับไล่สวนแห่งนี้กำลังจะหมดลง หลังจากสัญญาเช่าสิ้นสุดลงในวันที่ 10 กันยายน

ผู้คนหลายพันคน รวมถึงสกอร์เซซี เดอ นีโร และบุคคลสำคัญอีกคนในตัวเมืองอย่างแพตตี้ สมิธ กวีและนักดนตรี ได้เขียนจดหมายขอร้องให้เอริก อดัมส์ นายกเทศมนตรีอนุรักษ์สวนแห่งนี้ไว้

“ผมสนับสนุนให้มีการเพิ่มจำนวนที่อยู่อาศัยราคาไม่แพง” เดอ นีโรเขียน “แต่ผมยังมีความปรารถนาที่จะอนุรักษ์คุณลักษณะของละแวกบ้านของเราด้วย”

ความขัดแย้งนี้เป็นเพียงตัวอย่างหนึ่งของความตึงเครียดที่ปรากฏขึ้นขณะที่นิวยอร์กพยายามสร้างบ้านเพิ่มขึ้นในตลาดที่อยู่อาศัยที่มีประชากรมากที่สุดและมีราคาแพงที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศ

อัตราการว่างงานลดลงเหลือ 1.4% ในเดือนกุมภาพันธ์ ซึ่งถือเป็นระดับต่ำสุดนับตั้งแต่ พ.ศ. 2511 ตามข้อมูลของกรมการอนุรักษ์และพัฒนาที่อยู่อาศัยของเมือง

อดัมส์ได้ให้ความสำคัญกับการสร้างที่อยู่อาศัยมากขึ้นในฝ่ายบริหารของเขา ในเดือนสิงหาคม เขาสั่งให้หน่วยงานต่าง ๆ ตรวจสอบทรัพย์สินทั้งหมดของเมืองเพื่อพัฒนาศักยภาพ ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของเป้าหมายที่เขาตั้งไว้ในปี 2022 เพื่อสร้างบ้านใหม่ 500,000 หลังภายในปี 2032

ตั้งแต่ปี 2559 เมืองกำหนดให้โครงการที่อยู่อาศัยใหม่ 20-30% ต้องเป็นที่อยู่อาศัยราคาไม่แพง ซึ่งหมายความว่าผู้อยู่อาศัยที่มีรายได้เฉลี่ย 40-80% ของรายได้เฉลี่ยในพื้นที่จึงสามารถซื้อหน่วยที่อยู่อาศัยเหล่านี้ได้

อย่างไรก็ตาม องค์กรไม่แสวงหากำไรที่ดำเนินการ Elizabeth Street Garden สังเกตว่าข้อกำหนดด้านความสามารถในการซื้อของไซต์จะสิ้นสุดลงหลังจากผ่านไป 60 ปี

การปรับปรุงเมืองเป็นหัวใจสำคัญของการคัดค้านแผนการที่ขัดแย้งอีกแผนหนึ่ง นั่นคือ One45 Towers ซึ่งเป็นอาคารสูงตระหง่านมูลค่า 700 ล้านดอลลาร์ในย่านฮาร์เลม

‘เมืองแห่งการใช่’

ในปี 2022 อดัมส์ได้เปิดตัวแผนสามประเด็นที่เรียกว่า City of Yes เพื่ออัปเดตกฎเกณฑ์การแบ่งเขตสำหรับการพัฒนาใหม่ ส่วนสุดท้ายซึ่งคาดว่าสภาเมืองจะลงคะแนนเสียงในปีนี้ ได้รับการออกแบบมาเพื่อ “สร้างที่อยู่อาศัยเพิ่มขึ้นอีกเล็กน้อยในทุกย่าน” อดัมส์กล่าว ซึ่งรวมถึงการแปลงอาคารสำนักงานที่ไม่ได้ใช้งานและอนุญาตให้มีอพาร์ตเมนต์เหนือธุรกิจในพื้นที่เชิงพาณิชย์ที่มีความหนาแน่นต่ำ

การต่อต้านส่วนใหญ่มาจากชุมชนที่มีความหนาแน่นต่ำในเขตนิวยอร์กนอกแมนฮัตตัน

ดอนโนแวน ริชาร์ดส์ ประธานเขตควีนส์ ซึ่งให้การสนับสนุน City of Yes เมื่อสัปดาห์ที่แล้ว กล่าวว่า “ผมคิดว่าเป็นความกลัว ความกลัวต่อการเปลี่ยนแปลง” มีเพียงเขตสเตเทนไอแลนด์ ซึ่งเป็นเขตชานเมืองที่เล็กที่สุดในบรรดาเขตทั้ง 5 แห่งเท่านั้นที่ประธานเขตได้ออกคำแนะนำที่ไม่พึงปรารถนา

นักวิจารณ์กลัวว่าการเปลี่ยนแปลงเขตพื้นที่จะทำให้ชุมชนแออัดจนเหมือนแมนฮัตตัน

ประเด็นที่ถกเถียงกันประการหนึ่งคือ เจ้าของบ้านสามารถเปลี่ยนห้องใต้ดิน โรงรถ และกระท่อมหลังบ้านเป็นอพาร์ตเมนต์ให้เช่าได้ ข้อเสนออีกประการหนึ่งคือการยกเลิกข้อบังคับในการจัดเตรียมที่จอดรถสำหรับการพัฒนาใหม่ ซึ่งทำให้ผู้อยู่อาศัยในพื้นที่ที่ต้องอาศัยรถยนต์ไม่พอใจ

ริชาร์ดส์เรียกโครงการ City of Yes ว่าเป็นข้อเสนอที่เรียบง่ายซึ่งจะไม่เปลี่ยนแปลงพื้นที่ที่มีความหนาแน่นต่ำมากนัก แต่รับทราบถึงความจำเป็นในการมีที่อยู่อาศัยราคาไม่แพงและที่จอดรถในพื้นที่ที่มีระบบขนส่งสาธารณะน้อย

Paul Graziano นักวางผังเมืองที่อาศัยอยู่ในเขตชานเมืองควีนส์ เรียกเมืองแห่ง Yes ว่า “โลกาวินาศ” เขาบอกว่าเป้าหมายสูงสุดของแผนนี้คือการเปลี่ยนพื้นที่ที่มีบ้านเดี่ยวที่เจ้าของอาศัยอยู่เป็นส่วนใหญ่ให้กลายเป็นย่านที่มีอพาร์ตเมนต์ราคาตลาดหรืออพาร์ตเมนต์หรูหราเป็นหลัก

“ถ้าคุณสร้างมันขึ้นมา พวกเขาก็จะมาใช่ไหม” กราเซียโนกล่าว “ถ้าคุณทำให้มันเกิดขึ้น มันก็จะเกิดขึ้น นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นในเมืองนิวยอร์ก”

คุณภาพชีวิตถือเป็นสิ่งสำคัญที่สุดสำหรับใครหลายคนในนิวยอร์กซิตี้ ซึ่งพื้นที่ที่มีความหนาแน่นต่ำดูถูกเบียดเบียนมากขึ้นเรื่อยๆ อย่างเช่นในควีนส์ หรือที่พื้นที่สีเขียวมีน้อยเป็นพิเศษ เช่นในแมนฮัตตันตอนล่าง

“ไม่มีอะไรเหมือน Elizabeth Street Garden ในเมืองนี้อีกแล้ว และเมืองนี้จะไม่สร้างอะไรแบบนั้นอีก” Joseph Reiver ซึ่งรับช่วงต่อพื้นที่จากบิดาผู้ล่วงลับของเขา กล่าว “พวกเขาจะไม่มีวันทุบอาคารเพื่อสร้างสวนหรอก”