สีจิ้นผิงของจีนเรียกร้อง 'ภัยคุกคาม' อิสรภาพของไต้หวันในการเจรจาข้ามช่องแคบครั้งแรกในรอบทศวรรษ

ประธานาธิบดีสี จิ้นผิงของจีนได้พบกับเฉิง ลี่-วุน ประธานพรรคก๊กมินตั๋งในกรุงปักกิ่งเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ถือเป็นการเผชิญหน้ากันครั้งแรกระหว่างสีกับผู้นำฝ่ายค้านชาวไต้หวันที่นั่งอยู่ในรอบเกือบทศวรรษ

ในการอ่านข้อมูลที่เผยแพร่โดยสื่อของรัฐจีน สีกล่าวว่าปักกิ่ง “ยินดีรับข้อเสนอใดๆ ที่เอื้อต่อการพัฒนาความสัมพันธ์ข้ามช่องแคบอย่างสันติ” เป็นไปตามการแปลคำแถลงของ CNBC เป็นภาษาจีน

สียังย้ำอีกว่า “'เอกราชของไต้หวัน' เป็นภัยคุกคามหลักที่บ่อนทำลายเสถียรภาพทั่วช่องแคบไต้หวัน” โดยเรียกร้องให้ผู้นำพรรคบนแผ่นดินใหญ่และไต้หวันต่อต้าน “การแบ่งแยกดินแดนและการแทรกแซงจากต่างประเทศ”

เฉิงเข้ารับตำแหน่งพรรคฝ่ายค้านที่ใหญ่ที่สุดเมื่อเดือนตุลาคมปีที่แล้ว ในช่วงเวลาแห่งความตึงเครียดทางการทหารและการเมืองกับจีนแผ่นดินใหญ่ การเดินทางไปปักกิ่งของเธอเกิดขึ้นในขณะที่ KMT พยายามวางตำแหน่งตัวเองในฐานะคู่สนทนาที่มีศักยภาพกับแผ่นดินใหญ่ ก่อนการเลือกตั้งประธานาธิบดีของไต้หวันในปี 2028

จือเว่ย จาง ประธานและหัวหน้านักเศรษฐศาสตร์ของ Pinpoint Asset Management กล่าวว่า การอ่านออกเสียงอย่างเป็นทางการของปักกิ่งถือเป็นการเปลี่ยนแปลงที่มีความหมาย “ข้อความดังกล่าวช่วยลดความเสี่ยงของความขัดแย้งทางทหารทั่วช่องแคบไต้หวัน และเป็นประโยชน์ต่อทั้งจีนแผ่นดินใหญ่และไต้หวัน” จางกล่าว พร้อมเสริมว่าข้อความดังกล่าวเป็นการส่งสัญญาณบ่งชี้ถึงความต้องการของปักกิ่งสำหรับแนวทางสันติในความสัมพันธ์ข้ามช่องแคบ

ในแถลงการณ์ สีกล่าวย้ำว่าแผ่นดินใหญ่และไต้หวันมีเอกลักษณ์ทางชาติพันธุ์และวัฒนธรรมร่วมกัน ซึ่งความแตกต่างทางการเมืองไม่สามารถแยกออกได้ พร้อมย้ำว่าหลักการ “จีนเดียว” ยังคงเป็นพื้นฐานที่ไม่สามารถเจรจาต่อรองได้สำหรับการมีส่วนร่วมใดๆ

ผู้นำจีนเรียกร้องให้มีการแลกเปลี่ยนทางเศรษฐกิจ การค้า และวัฒนธรรมในวงกว้างขึ้น โดยให้คำมั่นว่าจะกระชับ “ความไว้วางใจซึ่งกันและกันทางการเมือง” ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น และเปิดช่องทางการสื่อสารต่อไป

การประชุมนี้มีขึ้นก่อนการเยือนของประธานาธิบดีโดนัลด์ ทรัมป์ ของสหรัฐฯ ในเดือนพฤษภาคม ซึ่งเขาคาดว่าจะพบกับสีเพื่อหารือเกี่ยวกับประเด็นต่างๆ ในวงกว้าง รวมถึงการค้า กระแสเฟนทานิล และไต้หวัน

ปักกิ่งอ้างสิทธิไต้หวันเป็นส่วนหนึ่งของอาณาเขตของตน และถือว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องภายใน ซึ่งเป็นจุดยืนที่พวกเขาใช้เพื่อตอบโต้สิ่งที่ไต้หวันมองว่าเป็นการแทรกแซงของวอชิงตันและพันธมิตร ซึ่งรวมถึงญี่ปุ่นด้วย

สมาชิกสภานิติบัญญัติจากพรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า ซึ่งเป็นพรรครัฐบาลกล่าวว่า เฉิงบิดเบือนความคิดเห็นของประชาชนชาวไต้หวันในการเดินทางไปจีน และกล่าวหาว่า KMT บ่อนทำลายความมั่นคงของชาติ

เฉิงอธิบายว่าการเดินทางไปปักกิ่งของเธอเป็นส่วนหนึ่งของยุทธศาสตร์ “การป้องปรามผ่านการเจรจา” โดยให้คำมั่นว่าพรรคของเธอจะพยายามกลับมามีการแลกเปลี่ยนข้ามช่องแคบในวงกว้างอีกครั้ง รวมถึงการท่องเที่ยวและการมีส่วนร่วมทางการเมือง หากพรรคกลับคืนสู่อำนาจในปี 2571

“การฟื้นฟูครั้งใหญ่ของชาติจีนคือการฟื้นฟูร่วมกันของผู้คนทั้งสองฝั่งของช่องแคบ” เฉิงกล่าวระหว่างการพบปะกับสี ตามรายงานของสื่อท้องถิ่นไต้หวัน ปักกิ่งและไทเปควรทำงานเพื่อสร้างกลไกที่ยั่งยืนสำหรับการเจรจาและความร่วมมือ เธอกล่าว พร้อมเสริมว่าทั้งสองฝ่ายควรก้าวข้ามการเผชิญหน้าทางการเมืองเพื่อป้องกันสงคราม

ความเป็นผู้นำของ Cheng ในกลุ่ม KMT ส่วนหนึ่งมาจากการอุทธรณ์ถึงมรดกของจีนที่มีร่วมกัน และการคำนวณที่ถือโดยบางคนในชุมชนธุรกิจของไต้หวัน ว่าท่าทีสนับสนุนเอกราชของประธานาธิบดี Lai Ching-te ได้กระตุ้นให้เกิดการเผชิญหน้าโดยไม่จำเป็นกับปักกิ่งในช่วงเวลาที่ความสนใจของวอชิงตันอยู่ที่อื่น Michael Feller หัวหน้านักยุทธศาสตร์ของยุทธศาสตร์ภูมิรัฐศาสตร์ กล่าว

KMT ได้ระงับงบประมาณการป้องกันพิเศษมูลค่า 40,000 ล้านดอลลาร์ที่เสนอโดย Lai ซึ่งจะให้ทุนแก่ระบบป้องกันภัยทางอากาศหลายชั้นที่ออกแบบมาเพื่อตอบโต้การโจมตีทางทหารที่อาจเกิดขึ้นของจีน

ปฏิบัติการทางทหารของทรัมป์ในเวเนซุเอลาและอิหร่าน ควบคู่ไปกับการคุกคามกรีนแลนด์ กระตุ้นให้บางคนมีความคล้ายคลึงกับท่าทีของปักกิ่งที่มีต่อไต้หวัน แม้ว่านักวิเคราะห์จะกล่าวว่าความเสี่ยงของการรุกรานบนแผ่นดินใหญ่ในระยะสั้นยังคงมีจำกัด

“ความเสี่ยงที่จะมีการรุกรานไต้หวันอย่างฉับพลันบนแผ่นดินใหญ่ต่อไต้หวันนั้นต่ำกว่าที่หลายๆ คนในวอชิงตันคิดกันโดยทั่วไป” กาเบรียล วิลเดา กรรมการผู้จัดการของเทเนโอกล่าว “ผู้นำของจีนเชื่อว่าความสมดุลของอำนาจทางการทหารและอิทธิพลทางยุทธศาสตร์โดยรวมกำลังเปลี่ยนไปสู่ความโปรดปรานของปักกิ่งอย่างไม่สิ้นสุด”

ความขัดแย้งในอิหร่านทำให้เกิดความไม่แน่นอนครั้งใหม่ แต่วิลเดากล่าวว่าจุดเปลี่ยนที่เป็นผลสืบเนื่องมากกว่านั้นอยู่ไกลออกไป หาก DPP ชนะการเลือกตั้งประธานาธิบดีเป็นสมัยที่ 4 ติดต่อกันในปี 2571 และสีได้ดำรงตำแหน่งอีกสมัยในการประชุมสมัชชาพรรคปี 2570 “สีอาจสรุปได้ว่าการรวมชาติอย่างสันติไม่สามารถทำได้อีกต่อไป” เขากล่าว