แต่ช่วงหลังๆกลับน่าสนใจมากขึ้น การใช้จ่ายด้านการป้องกันที่เพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องระหว่างปี 2573 ถึง 2578 ร่วมกับการลงทุนอย่างต่อเนื่อง (แม้ว่าจะเป็นการชั่วคราว) ในด้านสภาพภูมิอากาศ (รวมถึงกังหันลม) สิ่งแวดล้อม การปฏิรูปการเกษตรและที่อยู่อาศัย และการใช้จ่ายด้านการศึกษาและตำรวจที่สูงขึ้นในเชิงโครงสร้าง จะส่งผลให้การขาดดุลงบประมาณเพิ่มขึ้นเร็วกว่าที่คาดไว้ ซึ่งหมายความว่าแม้ว่ารัฐบาลใหม่จะรักษาการขาดดุลงบประมาณให้ต่ำกว่า 3% ของ GDP ตลอดวาระของคณะรัฐมนตรี แต่คาดว่าระดับหนี้จะยังคงเพิ่มขึ้นในเชิงโครงสร้าง ส่วนหนึ่งสะท้อนให้เห็นถึงความจริงที่ว่าการลดการใช้จ่ายเชิงโครงสร้างใช้เวลานานกว่าในการประหยัดเงินได้เต็มที่มากกว่าการใช้จ่ายเพิ่มเติมจะมีผล การปฏิรูปที่สำคัญประการหนึ่ง ได้แก่ การปรับอายุบำนาญตามกฎหมาย จะไม่เกิดขึ้นก่อนปี 2576
หนี้ที่เพิ่มขึ้นนี้มาพร้อมกับการสะสมหนี้ที่คาดการณ์ไว้แล้ว ซึ่งได้รับแรงหนุนจากค่าดูแลระยะยาวและค่าประกันสังคมที่เพิ่มขึ้น ซึ่งสะท้อนถึงจำนวนประชากรสูงวัยและความมีน้ำใจที่เพิ่มขึ้นจากรัฐบาลชุดก่อนๆ รัฐบาลชุดต่อไปจึงต้องเผชิญกับความท้าทายด้านงบประมาณที่สำคัญต่อไป ภายใต้การคาดการณ์ของ CPB ในปัจจุบัน อัตราส่วนหนี้สินต่อ GDP ยังคงคาดว่าจะเพิ่มขึ้นเป็น 137% ภายในปี 2563 จาก 118% แม้ว่าจะไม่มีแผนของรัฐบาลในปัจจุบันก็ตาม
สิ่งนี้เน้นย้ำถึงความท้าทายที่ประเทศต่างๆ ในยุโรปต้องเผชิญในการรักษาระดับหนี้ที่ยั่งยืนในวงกว้าง ในขณะที่ 'เงินปันผลเพื่อสันติภาพ' จางหายไป และการใช้จ่ายด้านกลาโหมก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ 17 ประเทศจาก 27 ประเทศสมาชิกของสหภาพยุโรปได้เปิดใช้มาตราการหลบหนีแห่งชาติแล้ว แต่ปี 2028 จะมาถึงอย่างรวดเร็ว กรณีของเนเธอร์แลนด์แสดงให้เห็นว่า แม้แต่การลดการใช้จ่ายลงอย่างมากในที่อื่นและภาษีที่สูงขึ้นก็อาจไม่เพียงพอที่จะชดเชยต้นทุนที่เพิ่มขึ้นได้ทั้งหมด
