ทุนสำรองระหว่างประเทศ (International Reserves หรือ Official Reserve Assets) คือ สินทรัพย์ต่างประเทศที่มีสภาพคล่องสูงที่ธนาคารกลางของแต่ละประเทศถือครองไว้ เพื่อใช้รักษาเสถียรภาพค่าเงิน ชำระหนี้ต่างประเทศ สร้างความเชื่อมั่นให้เศรษฐกิจ และแทรกแซงตลาดเงินตราหากจำเป็น
ตามมาตรฐานของกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (IMF) ทุนสำรองระหว่างประเทศประกอบด้วยองค์ประกอบหลักดังนี้:
- สกุลเงินต่างประเทศ (Foreign Currency Reserves)
- ส่วนใหญ่ของทุนสำรองในหลายประเทศ (รวมไทย)
- รวมถึงเงินฝากในธนาคารต่างประเทศ พันธบัตรรัฐบาลต่างประเทศ (เช่น พันธบัตรสหรัฐฯ) และตราสารหนี้ที่มีสภาพคล่องสูงอื่นๆ
- ทองคำ (Monetary Gold)
- ทองคำที่ธนาคารกลางถือครองในรูปแบบทางการ (ไม่รวมทองคำของเอกชน)
- สิทธิถอนเงินพิเศษ (Special Drawing Rights: SDRs)
- ตำแหน่งสำรองใน IMF (Reserve Position in the IMF)
- ส่วนที่ประเทศสมาชิกสามารถถอนจาก IMF ได้ทันที
- สินทรัพย์สำรองอื่นๆ (Other Reserve Assets)
- เช่น ตราสารทางการเงินบางประเภทที่เข้าเกณฑ์
ตัวอย่างของประเทศไทย (จากข้อมูลธนาคารแห่งประเทศไทย – BOT ล่าสุด ณ สิ้นเดือนพฤศจิกายน 2025): ยอดรวมทุนสำรองอย่างเป็นทางการอยู่ที่ประมาณ 274,680 ล้านดอลลาร์สหรัฐ โดยแบ่งสัดส่วนคร่าวๆ ดังนี้
- สกุลเงินต่างประเทศ → 235,220 ล้านดอลลาร์ (ประมาณ 86%)
- พันธบัตรและตราสารหนี้ (Securities): 217,448 ล้านดอลลาร์
- เงินฝาก (Deposits): 17,772 ล้านดอลลาร์
- ทองคำ → 31,909 ล้านดอลลาร์ (ประมาณ 12%)
- SDRs → 5,681 ล้านดอลลาร์ (ประมาณ 2%)
- ตำแหน่งสำรองใน IMF → 1,129 ล้านดอลลาร์ (ประมาณ 0.4%)
- อื่นๆ → 741 ล้านดอลลาร์




