การว่างงานระยะยาวกำลังเพิ่มขึ้นในสหรัฐอเมริกา มีค่าใช้จ่ายแอบแฝงสำหรับคนงานและเศรษฐกิจ

ในช่วงไม่กี่สัปดาห์ที่ผ่านมา Parker Taylor ได้ก้าวไปสู่เหตุการณ์สำคัญในประวัติศาสตร์การทำงานของเขา

ชายวัย 29 ปีรายนี้ทำงานมาโดยตลอดตั้งแต่ยังเป็นวัยรุ่น โดยทำงานครั้งแรกในโรงงาน และล่าสุดทำงานขายทางการแพทย์ แต่ผู้อยู่อาศัยในเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก รัฐฟลอริดา ไม่สามารถหางานใหม่ได้หลังจากตกงานไม่นานก่อนวันหยุดขอบคุณพระเจ้าปี 2025

ปัจจุบันเทย์เลอร์เป็นหนึ่งในชาวอเมริกันมากกว่า 1.8 ล้านคนที่ถูกจัดว่าเป็นผู้ว่างงานระยะยาว ซึ่งรัฐบาลกำหนดให้เป็นผู้ว่างงานเป็นเวลาอย่างน้อย 27 สัปดาห์ ในเดือนที่กำหนดของปีนี้ ตัวเลขดังกล่าวเพิ่มขึ้นประมาณ 45% จากปี 2019 และ 55% จากปี 2023 จากการวิเคราะห์ของ CNBC ของข้อมูลสำนักงานสถิติแรงงาน

“สิ่งนี้ไม่สามารถดำเนินต่อไปได้อีกต่อไปหากไม่มีการเปลี่ยนแปลงร้ายแรงในชีวิตของฉัน” เทย์เลอร์กล่าว “ยุคนี้ในชีวิตของฉันอาจส่งผลต่ออนาคตระยะยาวของฉัน อนาคตของครอบครัว อนาคตลูกๆ ของฉัน เป็นสิ่งที่ฉันจะหลับไปโดยคิดถึงเรื่องนี้”

หากไม่มีรายได้ที่มั่นคง การวางแผนเกษียณอายุและกลยุทธ์การลงทุนระยะยาวของ Taylor ก็ “ต้องหยุดชะงักลง” เขาลดการใช้จ่ายทุกอย่างลงอย่างมาก ตั้งแต่อาหารไปจนถึงประสบการณ์ทางสังคมเพื่อหาเงินเลี้ยงชีพ เทย์เลอร์กล่าวว่าเขาสมัครงานประมาณ 100 ตำแหน่งและสัมภาษณ์มาหลายครั้งแต่ก็ไม่มีประโยชน์

ในระดับมหภาค จำนวนชาวอเมริกันที่เพิ่มขึ้นในเรือลำนี้ทำให้เกิดธงสีแดงเกี่ยวกับความแข็งแกร่งของตลาดแรงงานและเศรษฐกิจโดยรวม สำหรับผู้ว่างงานระยะยาว อาจส่งผลกระทบด้านสุขภาพทางการเงิน อารมณ์ และครอบครัวที่ยังคงอยู่แม้จะกลับเข้าทำงานแล้วก็ตาม

“สิ่งนี้บอกเรามากมายเกี่ยวกับสุขภาพทางเศรษฐกิจ” คอรี สตาห์เล นักเศรษฐศาสตร์ประจำไซต์งาน Indeed กล่าว “มันบอกเราว่าตลาดแรงงานสามารถดึงดูดผู้คนได้ดีแค่ไหน”

ข้อมูลว่างงานระยะยาวคิดเป็นประมาณหนึ่งในสี่ของคนงานว่างงาน ตามข้อมูลล่าสุดของรัฐบาลสหรัฐฯ รายงานการจ้างงานนอกภาคเกษตรกรรมในวันศุกร์จะนำเสนอข้อมูลใหม่ของกำลังแรงงานสหรัฐฯ รายงานที่เผยแพร่ในสัปดาห์นี้เกี่ยวกับการเปิดรับตำแหน่งงานและการจ้างงานภาคเอกชนแข็งแกร่งกว่าที่นักเศรษฐศาสตร์คาดการณ์ไว้

เงินเดือนของผู้ว่างงานระยะยาวลดลงประมาณ 32% หลังจากผ่านไปหนึ่งทศวรรษ เมื่อเทียบกับผู้ที่ไม่ตกงาน ตามรายงานจากธนาคารกลางสหรัฐบอสตัน ผู้ว่างงานในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ จะถูกลดจำนวนลง 9% ในช่วงเวลาเดียวกัน

การศึกษายังแสดงให้เห็นว่าอาจมีความเชื่อมโยงระหว่างการว่างงานระยะยาวกับภาวะซึมเศร้า รายงานของ Pew Research พบว่าผู้ว่างงานระยะยาวมีแนวโน้มที่จะขอความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญสำหรับภาวะซึมเศร้าหรือปัญหาด้านสุขภาพจิตอื่นๆ มากกว่าสองเท่าของผู้ที่ไม่ได้ทำงานเป็นเวลาต่ำกว่า 3 เดือน

“นอกเหนือจากการเสียชีวิตของสมาชิกในครอบครัวหรือเพื่อนสนิท นี่เป็นหนึ่งในสิ่งที่เลวร้ายที่สุดที่ผู้คนต้องเผชิญ” คาร์ล แวน ฮอร์น ผู้อำนวยการศูนย์เฮลดริชเพื่อการพัฒนาแรงงาน มหาวิทยาลัยรัตเกอร์ส กล่าว “มันเป็นปัญหาสุขภาพที่ร้ายแรงมากและเป็นปัญหาทางเศรษฐกิจ”

การวิจัยยังแสดงให้เห็นว่าการว่างงาน โดยเฉพาะในระยะยาว สามารถส่งผลเสียต่อครอบครัวและชุมชนได้อย่างไร

การสูญเสียงานของผู้ปกครองเพิ่มโอกาสที่ลูกจะเรียนซ้ำเกรดได้ประมาณ 15% จากผลงานวิจัยพบว่า การศึกษาข้อมูลของรัฐวิสคอนซินพบว่าคนงานที่ถูกย้ายในปีสำคัญของตนมีโอกาสน้อยที่จะเข้าร่วมกิจกรรมทางสังคมและชุมชน ชุมชนที่มีผู้ว่างงานระยะยาวมากกว่ามีอัตราการก่ออาชญากรรมและความรุนแรงสูงกว่า สถาบัน Urban Institute รายงาน

อานา เฟเบรส-คอร์เดโร กล่าวว่าสุขภาพจิตของเธอแย่ลงนับตั้งแต่เธอตกงานโซเชียลมีเดียเมื่อกว่าปีที่แล้ว เด็กสาววัย 29 ปีรายนี้เลิกไปเที่ยวกับเพื่อน ๆ ของเธอเพื่อประหยัดเงินออมและพึ่งพาแฟนของเธอเพื่อแบกค่าที่อยู่อาศัย ชาวชิคาโกผู้นี้พาสุนัขเดินเล่นและทำกิจกรรมต่างๆ เช่น ระบายสี เพื่อให้แน่ใจว่าเธอจะออกจากบ้านและทำกิจวัตรประจำวัน

“ฉันไม่คิดว่าผู้คนจะรู้ว่ามันส่งผลกระทบต่อแต่ละบุคคลมากน้อยเพียงใด” เฟเบรส-คอร์เดโร ซึ่งประเมินว่าจะมีการสมัครงานมากกว่า 300 ตำแหน่ง กล่าว “มันทำลายความมั่นใจของคุณ”

ห่างออกไปหลายร้อยไมล์ Lindsay Acker จาก Asbury Park รัฐนิวเจอร์ซีย์ ล้าหลังในเรื่องการชำระหนี้เงินกู้นักเรียนและบัตรเครดิต หลังจากตกงานในอุตสาหกรรมด้านสุขภาพในเดือนกันยายน เด็กหญิงวัย 38 ปีรายนี้กล่าวว่าเธอได้ย้ายไปใช้แผนการรักษาพยาบาลของ Medicaid โดยมีการประกันแบบตลาดที่ไม่แพงอีกต่อไป

เธอนำเงินเข้าบัญชีเกษียณอายุของเธอเพื่อรองรับความจำเป็นหลังจากการชำระเงินการว่างงานของเธอสิ้นสุดลง Acker กล่าวว่าเธอเลื่อนการสนทนาเกี่ยวกับการวางแผนครอบครัวออกไป เนื่องจากตอนนี้รู้สึกว่าเข้าถึงไม่ได้ทางการเงินแล้ว

“ฉันไม่ใช่คนเดียวกับตอนที่ตกงาน” แอคเคอร์กล่าว “ฉันสูญเสียประกายไฟ ฉันสูญเสียความสุข ฉันสูญเสียความสามารถในการมองเห็นความสุข”

ผู้ว่างงานระยะยาวไม่เข้าเกณฑ์ที่จะได้รับสิทธิประโยชน์การว่างงานส่วนใหญ่อีกต่อไป ซึ่งโดยทั่วไปจะถูกจำกัดไว้ที่ 26 สัปดาห์ ตามที่วิลเลียม คองดอน นักเศรษฐศาสตร์แรงงานและเพื่อนอาวุโสของ Urban Institute กล่าว แม้ว่าคนงานเหล่านี้จะกระตือรือร้นในการหางาน แต่เขากล่าวว่าพวกเขาต้องเผชิญกับการตีตราจากนายจ้างเนื่องจากช่องว่างในเรซูเม่ของพวกเขา

จำนวนผู้ว่างงานระยะยาวที่เพิ่มขึ้นเป็นคุณลักษณะหนึ่งของตลาดแรงงาน “จ้างงานต่ำ และจ้างงานน้อย” ตามรายงานของ Stahle จาก Indeed ข้อมูลแรงงานของรัฐบาลกลางแสดงให้เห็นว่าอัตราการเปิดงานและการจ้างงานลดลงจากจุดสูงสุดในยุคการแพร่ระบาด ซึ่งเป็นสัญญาณว่าโอกาสในการทำงานกำลังลดน้อยลง

กลุ่มผู้ว่างงานระยะยาวนี้ยังรวมถึงผู้สำเร็จการศึกษาระดับวิทยาลัยหน้าใหม่ที่กำลังดิ้นรนเพื่อให้ได้ตำแหน่งแรกด้วย Stahle กล่าว ผู้สำเร็จการศึกษาระดับวิทยาลัยล่าสุดมีอัตราการว่างงานอยู่ที่ 5.6% ซึ่งแซงหน้าค่าเฉลี่ยที่กว้างขึ้นที่ 4.2% ตามข้อมูลของ New York Fed

เศรษฐกิจของประเทศอาจได้รับผลกระทบเนื่องจากการไม่มีงานทำเป็นเวลานานนี้ Stahle กล่าว เพราะพวกเขามีแนวโน้มที่จะลดการใช้จ่าย การใช้จ่ายของผู้บริโภคคิดเป็นประมาณสองในสามของผลิตภัณฑ์มวลรวมภายในประเทศของสหรัฐอเมริกา

แม้แต่สำหรับคนอย่าง Deborah Yu ที่กลับมาทำงานอีกครั้ง ความเครียดจากการไม่มีงานเป็นเวลานานก็ยังคงปรากฏให้เห็นทั้งทางใหญ่และทางเล็ก

ผู้อยู่อาศัยบริเวณอ่าวซานฟรานซิสโกกล่าวว่าครั้งหนึ่งเธอเคยซื้ออาหารกลางวันระหว่างสัปดาห์ทำงานโดยไม่ต้องคิดอะไรเลย แต่ตอนนี้รู้สึกเหมือนเป็นค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็น เธอละทิ้งความคิดในการซื้อบ้านเพราะกลัวว่าจะต้องติดภาระจำนองรายเดือนหากเธอกลับมาว่างงานอีกครั้ง

“มันเป็นประสบการณ์ที่เปลี่ยนแปลงไป” หยู ซึ่งเริ่มงานใหม่ในเดือนมีนาคม หลังจากถูกเลิกจ้างในช่วงกลางปี ​​2568 กล่าว “ตอนนี้ฉันคิดถึงเรื่องเงินในระดับที่ลึกลงไปแล้ว”